Thursday, July 4, 2013

Welcome Address made at the Inauguration 8th Batch MBA programme, on 24th June 2013

Welcome Address made at the  Inauguration 8th Batch MBA programme, on 24th June 2013 by Professor Stanley George, Head of the Department, Marthoma College of Management  and Technology Perumbavoor
Hon’ble President of this meeting  Captain Verghese Kuruvila,  Hon'ble Chief Guest Shri P.C. Chacko, Member of Parliament, Shri T K Jose IAS, Chairman Coconut Development Board,  Dr. Rajan Varughese Director/Principle of Marthoma college of  Management and Technology, Rev T.S Philip, Vicar St. Paul’s Marthoma Church, Perumbavoor, Shri Thampy John, Treasurer MCMAT and Board of Governors, Distinguished Invitees, my Faculty Colleagues, Officers, Staff Members, dear Students, Ladies and Gentlemen:
I take this opportunity to extend you all a warm welcome to this Inaugural function of our two major events of the current academic year of Marthoma College of Management and Technology. First, the Inauguration of 8th Batch of MBA Programme, second, the inauguration of MCMAT Management Orientation Programme 2013.
Today, a fresh batch of students is starting their Two year MBA programme at MCMAT. First of all… on behalf of our entire MCMAT family I extend our best wishes and sincere prayers for their successful completion of their MBA programme from this Institute. Dear Students, we hope all of you will enjoy, and find fulfillment in your studies, deepen your understanding in management during your stay for next two years at MCMAT campus, which will definitely transform you into innovative, disciplined and insightful leaders who can change the world.
 With timeless wisdom, Solomon, the seer, once observed: "Where there is no vision, the people perish." MCMATian dream stems from the great Vision of Marthoma Syrian Church of Malabar. Our dream is to see each one of you emerge as a creator, a leader and a maker of history. Accordingly, we have planned our two year MBA programme with rigorous academic study and hundreds of activities which includes, International conferences and workshops, International joint academic programmes with Bellarmine university, USA, National level debates, and continuous interactions with leaders from various industries throughout the MBA programme. MCMAT Management Orientation Programme is our flagship event of an academic year. More than 45 top level managers and influencers from leading corporate and renowned academicians will address our fresh MBA students in this month long event, which is very unique about MCMAT. The dedication and restless efforts of entire MACMATians, helps to maintain our position as one among the top 5 B schools in Kerala in all surveys by leading rating agencies in India for the last 3 consecutive years. But it is never enough and here at MCMAT we are conscious that we can never rest on our laurels. We are conscious that we must never let our history to dictate our future direction of travel.
Now, let me get into the duty which is entrusted on me to welcome you all.
 It is indeed a great honour for all of us to have in our midst, Shri P.C Chacko, Member of Parliament, a National leader and an administrator of eminence. Despite his very demanding commitments, has found time to be here with us today. He is the chairman of Joint parliamentary committee to probe the alleged scam in the grant of 2G spectrum and telecom license from 1998 to 2009. He is the Official spokesperson of All India Congress Committee. There is lot more to say about the assignments he is handling and his contributions but time won't permit me to do that. However, I would definitely like to mention one thing about Shri P.C Chacko, that he is known for his landmark contributions in any assignment that he has handled so far.
 Sir, it is a matter of great joy and privilege for all of us here at MCMAT that you have accepted our invitation to inaugurate our 8th Batch of MBA programme today.
I, on behalf of the entire MCMAT community, and on my personal behalf, extend to you, a very warm and cordial welcome to this programme.
We are really very fortunate to have Shri T K Jose IAS Chairman, Coconut Development Board, for Inauguration of our Management Orientation Programme and to deliver the Key note address in this meeting. Shri T K Jose IAS was appointed in 1988 to the Indian Administrative Services. He is a seasoned bureaucrat who has served in various ministries with various responsibilities ranging from Executive Director of Kudumbashree., Secretary to Government, Collector & Magistrate, Malappuram and Idukki districts are to name a very few. In spite of his very busy schedule he found some time to be here with us today and his presence is a crown demonstration of the profound interest of his industry to move hand in hand with academia in a mutually beneficial model.
 We would like to take this opportunity to express our hearty welcome, on behalf of the entire MCMAT community and my personal behalf, to Shri T K Jose IAS for honoring our invitation to inaugurate MCMAT Management Orientation Programme and to deliver the Keynote address.
 We are highly privileged and honored to have Captain Verghese Kuruvila, Member of our Esteemed Governing Council for presiding the function. Here at MCMAT, we are blessed to have his continuous guidance and support in spite of his busy schedules. Sir, your presence on this occasion itself is a great source of encouragement to all of us.  On behalf of entire MCMAT family, I extend a very warm welcome to Captain Varghese Kuruvila, to this function.
     We are really very fortunate to have as our Director and Principal, Dr. Rajan Varghese a highly distinguished academician, and visionary has always found time to look into every minute matters related to the growth of our college. Sir, it is a matter of great joy and satisfaction for all of us that you are guiding the destiny of this Institute. On behalf of entire MCMAT family, I extend a very warm welcome to our dear Director, Dr. Rajan Varghese, to this function.
A warm welcome to Rev T.S Philip, Vicar St. Paul’s Marthoma Church, Perumbavoor, who is always supportive and a source of inspiration and guidance for all of us at MCMAT, we thank him for accepting to grace this function and I extend a very warm welcome to Rev. T S Philip to this function.
Hearty welcome to Shri. Thampy John, our Treasure for accepting our invitation to be with us today and to offer felicitation. As MCMAT family member, he is always with us as a friend, philosopher and guide. I extend a very warm welcome to our dear Thampy John Sir, to this function.
Now, we would like to take this opportunity to express our hearty and cordial welcome, on my behalf and on behalf of our Entire MCMAT community, our fresh MBA aspirants or I would rather address them as future managers, to this function.
A warm and special welcome to all the dignitaries off the dais and our special invitees, for taking the time off from their busy schedule, to grace this function.  
Last but not least, a hearty welcome to all my faculty colleagues, officers and staff members of MCMAT, who has spent lot of time and efforts in coordinating this event.
 Once again I extend hearty welcome to all of you for this inaugural function 8th Batch of MBA programme and the inauguration of MCMAT Management Orientation Programme 2013.

God Bless you all…& God Bless MCMAT

Sunday, March 24, 2013

നീ എൻ പ്രത്യാശ

കര്‍ത്താവാം  യേശുവേ  കാരുണ്യരൂപനെ 

മനസ്സലിഞ്ഞെന്നില്‍ നീ  കനിന്ജീടെനെ 

എന്നെനും എന്നില്‍നിന്‍ സാന്നിധ്യം
നല്കീടനെ  നാഥ തവ കൃപയാല്‍

 പാപങ്ങളാലെന്‍ കണ്‍കള്‍ മറയുമ്പോള്‍ 
 ഇരുളിന്‍ പാതയില്‍ ഇടറിടുമ്പോള്‍
എന്നുള്ളം നിങ്കലെക്കുയര്തിടുന്നു നാഥാ
നേര്‍വഴി എന്നെ നീ നയിചീടനെ 

സന്താപ സഗരമാകുമീലോക ജീവിതം
ഏകനായ് നീന്തി തളര്ന്നിടുമ്പോള്‍
കണ്ണീര്‍തുടചെന്നെ മാറോടു ചേര്‍ത്ത് നല്‍  

പ്രത്യാശ  നല്‍കുമെന്‍ സ്നേഹനാഥന്‍


Friday, August 31, 2012

എന്‍റെ വിളക്കുമരം

                                                                    Published in  
                                               Marian Franciscan Magazine  ( October 2012)

കാറ്റും കൊളുമില്ലാതെ ശാന്തമായി തീരമണയാം  എന്നത് ഒരു സഞ്ചാരിയുടെ വെറും വ്യാമോഹമാണ്. ആര്‍ത്തിരമ്പുന്ന തിരമാലകളും വീശിയടിക്കുന്ന  കൊടുങ്കാറ്റും എന്‍റെ നൌക യിലെ ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്‍റെ സാധ്യതകളാണ്. നാഥന്‍ അമരത്ത് സുഖമായി ഉറങ്ങുകയാവാം, ഒരു പക്ഷെ കൈയ്യെത്തും  ദൂരെ കടലില്‍ നമ്മെ പിന്തുടരുകയാവാം. എങ്കിലും പലപ്പോഴും ഉയരത്തില്‍ കെട്ടിപൊക്കിയ പായയിലോ, കൈവശമുള്ള  നന്ഗൂരത്തിലോ, വടക്കുനോക്കി യന്ത്രതിലോ ഒക്കെ പ്രതീക്ഷകള്‍ അര്‍പ്പിച്ചു വെറുതെ പങ്കായം വലിച്ചു തളരുകയാണ്. ഇവയൊക്കെയാണ് രക്ഷാമാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ എന്ന വിശ്വാസം എപ്പോഴോ എന്നില്‍ രൂഡാമൂലമായിരുന്നു. പക്ഷെ ഉണ്ടെന്നു കരുതിയ ആശ്രയ കേന്ദ്രങ്ങള്‍ കൈവിട്ടുപോയാല്‍ എന്ത് ചെയ്യും? അപ്രതീക്ഷിതമായ ചില വന്‍ തിരമാലകള്‍ എന്‍റെ പടകിലും ആഞ്ഞടിച്ചു.   കണക്കു കൂട്ടലുകള്‍ മുഴുവന്‍ തെറ്റി. തൊഴില്നെ പറ്റിയും ജീവിതത്തെ പറ്റിയും എനിക്കുണ്ടായിരുന്ന നിര്‍വചനങ്ങളും വിശ്വാസ പ്രമാണങ്ങളും, പ്രതീക്ഷകളും  ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട്  ചീട്ടുകൊട്ടാരം പോലെ തകര്‍ന്നടിഞ്ഞു.

 തീരം അപ്രാപ്യമാണ് എന്ന് തോന്നിയ ആ കൂരിരുട്ടില്‍, ഒരു നിയോഗം പോലെ എന്‍റെ പ്രിയ സുഹൃത്തും സഹ അധ്യാപകനുമായ ഫാദര്‍ ജോര്‍ജ് മുഞ്ഞ്ച്ചനാടു തന്ന  നിക്കോസ് കസന്സഖിസിന്റെ സെയിന്‍റ് ഫ്രാന്‍സിസ് എന്ന നോവല്‍ ഒരു ചെറിയ തീപൊരിയായി എന്റെയുള്ളില്‍ എവിടെയോ വീണു.  അത് വളരെ പെട്ടെന്ന് നീറി പടര്‍ന്നു ആളികത്തി ഒരു അഗ്നിതൂണ്‍ ആയി എന്നില്‍ പരിണമികുകയായിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ ആ ജ്വാല എനിക്കും മീതെ വളര്‍ന്നു വിളക്കുമാരമാവുകയാകാം. ദിശയറിയാതെ ഉഴറിയ എനിക്ക്  ദൈവം നല്‍കിയ ഒരു വിളക്കുമരം ആയിരുന്നു  സെയിന്‍റ് ഫ്രാന്‍സിസ്. മുങ്ങി താഴുന്ന ജീവിതത്തില്‍ കിട്ടിയ ഒരു കച്ചിതുരുമ്പ്‌ !!! ലക്ഷകണക്കിന് മനുഷ്യ ജന്മങ്ങള്‍ക്കു വഴികാട്ടിയായ സെയിന്‍റ് ഫ്രാന്‍സിസ് ഒരു വിളക്കുമരമായി എന്‍റെ മുന്നില്‍. അദ്ധേഹത്തെ ഞാന്‍ ആദ്യമായി കാണുകയായിരുന്നു.

 എനിക്ക് അത് ഒരു ആരംഭമായിരുന്നു. ഒരു പുതിയ അദ്ധ്യായമായിരുന്നു. ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി സെയിന്‍റ് ഫ്രാന്‍സിസ്നെ നിക്കോസ് കസന്സഖിസ വരച്ചിട്ട അക്ഷര ചിത്രങ്ങളിലൂടെ ഞാന്‍ നോക്കികണ്ടു. മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ ശരീരം, രക്തമയമില്ലാതെ വിളറിയ മുഖം, കണ്ണുനീര്‍ചാലുകള്‍ വീണു വികൃതമായ കവിളുകള്‍, നനഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍, ഉണങ്ങിയ ചുണ്ടുകള്‍, തകര്‍ന്നു വ്രണങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ പാദങ്ങള്‍, കീറ വസ്ത്രം ധരിച്ചു ദാരിദ്ര്യത്തെ വധുവായി വരിക്കുവാന്‍ മണവാളനായി നില്‍ക്കുന്ന സെയിന്‍റ് ഫ്രാന്‍സിസ്. അദ്ദേഹത്തിനു ചുറ്റും പ്രകാശത്തിന്‍റെ പ്രളയം. ആ ശരീരത്തു നിന്നും അവര്‍ന്നനീയമായ ഒരു പരിമളം പ്രസരിക്കുന്നു, സ്വര്‍ഗ്ഗീയ സുഗന്ധം. ആ ഹൃദയത്തിലെ തീ അടുത്ത് ചെല്ലുന്ന ആരെയും പൊള്ളിക്കും, മാംസത്തെയും കൊഴുപ്പിനെയും ദഹിപ്പിച് അതിനടിയില്‍ വസിക്കുന്ന ദൈവാത്മാവിനെ ദീപ്തമാക്കും. 

ഞാന്‍ ആവേശത്തോടുകൂടി  ആ പുസ്തകം വായിച്ചു തീര്‍ത്തു. അല്ല, അത് അനുഭവിക്കുകയായിരുന്നു. ഒന്നല്ല, പല തവണ. എനിക്ക് സെയിന്‍റ് ഫ്രാന്‍സിസ്നോട് ഒരു വല്ലാത്ത ആത്മബന്ധം തോന്നി. പലപ്പോഴും എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നതു പോലെ. തകര്‍ന്ന എന്നെ ആശ്വസിപ്പികുകയായിരുന്നില്ല മറിച്ചു ഞാന്‍ ഒരു പമ്പര വിഡ്ഢിയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു കളിയാക്കി. അത് സത്യമാണ് എന്ന് എനിക്കും തോന്നി. പിന്നീട് എന്നോട് തന്‍റെ സൌമ്യവും സ്നേഹം തുളുമ്പുന്ന സ്വരത്തില്‍ ചോദിച്ചു:

 " പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുവാന്‍ നിനക്ക് ധൈര്യമുണ്ടോ?"

ഞാന്‍ ഒന്നമ്പരന്നു. അങ്ങ് എന്താണ് എന്നോട് ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത്? ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയായി ജനിച്ച് , അങ്ങനെ തന്നെ വളര്‍ത്തപ്പെട്ട്, ക്രിസ്ത്യാനിയായി ജീവിക്കുന്ന എന്നോട് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുവാന്‍ ധൈര്യമുണ്ടോ എന്ന് ചോദിക്കുന്നതില്‍ എന്ത് അര്‍ത്ഥമാനുള്ളത്? അല്ലെങ്ങില്‍ തന്നെ  പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നതിനു എന്തിനാണ് ഇത്രവലിയ ധൈര്യം? ധൈര്യം കിട്ടാന്‍ വേണ്ടിയല്ലേ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നത്‌? ഇങ്ങനെ നൂറു നൂറു ചോദ്യങ്ങള്‍ ഞാന്‍ സെയിന്‍റ് ഫ്രാന്‍സിസ്നോട് ചോദിച്ചു. എന്നാല്‍ അദ്ദേഹം എന്നോട് ഉത്തരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. വീണ്ടും അതേ ചോദ്യം 

" പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുവാന്‍ നിനക്ക് ധൈര്യമുണ്ടോ?"

ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ തോല്‍വി സമ്മതിച്ചു. അങ്ങയുടെ ചോദ്യത്തിന്റെ പൊരുള്‍ മനസ്സിലക്കാനുള്ള അറിവോ ആഴമോ ധ്യാനമോ ഒന്നും എനിക്കില്ല. അങ്ങയുടെ ചോദ്യത്തിനു മുന്‍പില്‍ ഉത്തരമില്ലാതെ ഞാന്‍ ഉരുകുകയാണ്. 

ഞാന്‍ വീണ്ടും  കസന്സഖിസി ന്‍റെ അക്ഷരകൂട്ടുകളിലെ നിറങ്ങളിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. എന്താണ് പ്രാര്‍ത്ഥന? തീ പൊരികള്‍ എന്നില്‍ കത്തുകയായി. 

സുബാസിയോ ആല്‍വേര്നിയോ കുന്നുകളിലെ ഗുഹകളില്‍ ദിവസങ്ങളോളം ജലപാനമില്ലാതെ ഹൃദയം പിളരുമാരുച്ചതില്‍ നിലവിളിക്കുന്ന സെയിന്‍റ് ഫ്രാന്‍സിസ്. ആ കണ്ണുകളില്‍ കണ്ണുനീര്‍ വറ്റിയിരിക്കുന്നു . ചിലപ്പോഴൊക്കെ ദൈവവുമായി ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ  അദ്ദേഹം  ശാട്ധ്യം പിടിച്ചു കരയുകയാണോ എന്ന് തോന്നും. ദൈവഹിതം അറിയുവാന്‍ നിരന്തരം കെണപെക്ഷിക്കുന്ന സെയിന്‍റ് ഫ്രാന്‍സിസ്. പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ഭൂമിയില്‍ നിന്നും ഉയര്‍ന്നു പോകുംപോലെ കാണപ്പെടും. അദ്ദേഹത്തെ തീ നാമ്പുകള്‍ നക്കുന്നതുപോലെ തോന്നും. തനിക്കുള്ളത് സര്‍വവും ത്യജിച്ചു സ്വര്‍ഗ്ഗവാതില്‍ തുറക്കുന്ന ദിവ്യ  മുഹൂര്തതിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന പുണ്യവാന്‍. ദൈവത്തിന്റെ വിഡ്ഢിയായി തെരുവുകളില്‍ നൃത്തമാടിയതും ബന്ധങ്ങളും ബന്ധനഗളും അറുത്തു മുറിച്ചതും, ദാരിദ്രിയവും പീധനഗലും സ്വീകരിച്ചതും എല്ലാം സെയിന്‍റ് ഫ്രാന്‍സിസ്നു പ്രാര്‍ത്ഥന തന്നെ യായിരുന്നു. 
ദൈവത്തിന്‍റെ  താത്പര്യം സ്വന്തം താത്പര്യമായി തീരുന്നതാണ് പ്രാര്‍ത്ഥന. താന്‍ ഇല്ലാതെയാകുന്ന സ്വയം സമര്‍പ്പനമാണ് പ്രാര്‍ത്ഥന. എന്‍റെ ഹിതമല്ല ദൈവേഷ്ട്ടം നടക്കട്ടെ എന്ന് സമ്മതിക്കുന്ന ഗത്സമെനിയിലെ ദൈവ പുത്രന്‍റെ പ്രാര്‍ത്ഥന സ്വന്തം ജീവന്റെ തന്നെ സമര്‍പ്പണം ആയിരുന്നു. പ്രാര്‍ത്ഥന എന്നാല്‍ സ്വയം യാഗപീടത്തില്‍ ഹോമിക്കുക എന്നതാണ്. സമ്പൂര്‍ണ സമര്‍പ്പണം  വിയര്‍പ്പുതുള്ളികളെ  രക്തമാക്കി  മാറ്റും .
വീണ്ടും ശാന്തവും, സൌമ്യവും മായ സ്വരം എന്‍റെ കാതുകളില്‍ മുഴങ്ങി.

"പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുവാന്‍ നിനക്ക് ധൈര്യമുണ്ടോ?"

ഞാന്‍ കണ്ണുകളടച്ചു. ദൈവമേ എന്നെ അങ്ങയുടെ വയലിലെ ഒരു ഗോതമ്പുമണി ആക്കേണമേ. നിലത്തു വീണു നൂറും അറുപതും മേനി വിളയുന്ന, സ്വയം ഇല്ലതെയാകുന്ന ഒരു ഗോതമ്പുമണിയായി എന്നെ രൂപന്തരപ്പെടുതെനമേ........ എന്‍റെ പടകിന്റെ നിയന്ത്രണം അങ്ങ് ഏറ്റെടുക്കേണമേ.
 പ്രാര്‍ത്ഥന  അഗ്നിയായി, പുതിയ ശക്തിയായി.

പ്രതീക്ഷയുടെ പുതിയ തിരിനാളങ്ങള്‍ ദീപ്തമായി. കാറ്റ് ശമിക്കുകയാണോ കടല്‍ ശാന്തമാവുകയാണോ.....അതോ പുതിയ ആവേഗത്തില്‍ തിരികെ വരാന്‍ ഒരുങ്ങുകയാണോ....??............ ആല്‍വരെനിയോ കുന്നുകളില്‍ പൂത്തു നില്‍ക്കുന്ന അരളി പൂവുകളുടെയും നാരക പൂവുകളുടെയും സുഗന്ധം ഇവിടെമാകെ നിറയുന്നു.......

Monday, January 23, 2012


മതില്‍ കെട്ടിനുള്ളിലെ ആരവങ്ങള്‍ അടങ്ങി, എങ്ങും മൂകത....

 കണ്ണീര്‍ വറ്റിയ മിഴികളുമായി ചിലര്‍ അനതധയിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു...മങ്ങിയ വെട്ടത്തില്‍ ഈയാമ്പാറ്റകള്‍ പറന്നു നടക്കുന്നു ... ചിലര്‍ ഒന്നും അറിയാത്തവരെ  പോലെ കിടന്നുറങ്ങുന്നു... മനസ്സ് മരവിച്ചവര്‍......................................  ....അല്ലെങ്ങില്‍..... എന്നോ മരിച്ചവര്‍,............ഇടയ്ക്കൊക്കെ ബൂട്ടുകളുടെ അടിയില്‍ മണ്ണ് നെരിഞ്ഞു അമരുന്നു..ആ സ്വരത്തില്‍ പോലും ക്രുരത തളം കെട്ടി നില്‍ക്കുന്ന പോലെ...

രണ്ടു ദിവസമായി ആരും ഒന്നും കഴിച്ചില്ല...കഴിക്കാന്‍ തോന്നിയില്ല...ഇന്ന് വെളുപ്പിനെ 5.30 എന്ന  സമയം ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകരുതേ എന്ന് പ്രാര്‍തിക്കുകയായിരുന്നു ഈ തടവറ മുഴുവനും....ഒരിക്കലും പ്രഭാതം വിരിയരുതെ എന്ന് ഞങ്ങള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു.... കുറ്റവാളികളുടെ പ്രാര്‍ത്ഥന...!!

ഇടക്കൊക്കെ ഉച്ചത്തില്‍ കരയണമെന്നു തോന്നി...കഴിയുന്നില്ല....കയ്യുംകാലും മരവിച്ചപോലെ....

അയാള്‍ ഗൌരവക്കാരന്‍ ആയിരുന്നു...ആരോടും അധികം മിണ്ടില്ല...മിക്കപ്പോഴും വിദൂരതയിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുനത് കാണാം...പക്ഷെ ആ കണ്ണുകള്‍ ഇടയ്ക്കൊക്കെ നനയുന്നത് കാണാമായിരുന്നു...അയാള്‍ എന്ത് കുറ്റം ചെയ്തു എന്നും  അറിയില്ല...അവസാനത്തെ ദയാ  ഹര്ജിയിന്‍ മേല്‍ തീരുമാനം കാത്തുകിടക്കുകയായിരുന്നു....രണ്ടു നാള്‍ മുന്‍പ് അതും തള്ളിയതായി ആരോ  പറഞ്ഞു....

അത് അറിഞ്ഞ ശേഷം അയാള്‍ ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല... പിന്നീട് അയാള്‍  നിലത്തു കമിഴ്ന്നു  കിടക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് ഒരു പോലീസുകാരന്‍ പറഞ്ഞു...അവസാനത്തെ ആഗ്രഹം ഒരു ദീര്‍ഖ നിശ്വാസം മാത്രമായിരുന്നുവത്രേ......

തൂക്മരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുമ്പോള്‍ അയാളുടെ കൈകള്‍ വിറച്ചിരുന്നുവോ...? കാലുകള്‍ ഇടറിയിരുന്നുവോ...? കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നുവോ..?  നെഞ്ച് പിടെചിരിക്കുമോ..?

അയാള്‍ക്ക് ബന്ധുക്കള്‍ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്നും അറിയില്ല....ആരും അയാളെ കാണാന്‍ വന്നില്ല...ആരും ഇല്ലാത്തവരായി ആരെങ്കിലും ഉണ്ടാകുമോ...??  അവര്‍ പുലര്‍ച്ചെ അയാളുടെ ചേതനയറ്റ ശരീരം ഏറ്റുവാങ്ങാന്‍ കാത്തു നില്‍ക്കുന്ന്നുണ്ടാകുമോ..?  അയാളുടെ ഭാരം ഏറ്റുവാങ്ങിയ കയര്‍ നിശ്ചലമാകുന്നതുവരെ അകത്തും പുറത്തും ഇരുട്ടുമായി അവര്‍ നിന്നിരികാം..?

പുറത്തു പത്രക്കാരുടെ ബഹളമായിരുന്നുവത്രേ......കഴുകന്മാര്‍ ...!!!

അതിനിടയില്‍ ഒരു എട്ടു വയസ്സുകാരി പെണ്‍കുട്ടി തന്റെ മുത്തച്ചനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ആരോ പറഞ്ഞു കേട്ടു......!!

Sunday, November 20, 2011

Change my Path

I saw sparkles of diamonds far away and I ran
Picked as much as I could and kept in my heart
Walked a little and I sensed blood gushing out.
For its sharp edges cut soft flesh of my core

I saw quiet waters in the valley deep down
I crept and crawled down with my bleeding heart
Shivering fingers felt  the cool but it tasted salty
For my sweat, blood, tears and dirt mixed with it.

I saw beds of red roses on the other side and
Tried to swim across, but my weak legs and
Hands failed to push me to the next shore
They were asking  me to change my path?

I adored these woods and its glittering diamonds
My deep green valleys and its pointed rocks
And blue waters of quiet lake, I felt affection for
Nevertheless, it is time for me to change my Path.


Thursday, October 6, 2011


രാവേറെ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ...... പുസ്തകം മടക്കി ....നല്ല ക്ഷീണം ......ജഗ്ഗില്‍ നിന്നും കുറച്ചു വെള്ളം കുടിച്ചു.... വാച്ചില്‍ സമയം രണ്ടു മണി കഴിഞ്ഞു... ഇനി ഉറങ്ങാം നാളെ നേരത്തെ എണീക്കണം.....

ഫാനിന്റെ ചൂടുള്ള കാറ്റും ...ക്ഷീണവും കാരണം പെട്ടന്ന് മയങ്ങി പോയി ...

എന്റെ ചെവിക്കുള്ളില്‍ കര്‍ന്നപടം പൊട്ടുമാറുച്ചത്തില്‍ വല്ലാത്ത മൂളല്‍....എന്‍റെ കിടക്ക ശക്തിയായി കുലുങ്ങി.....ഞാന്‍  ബോധതലങ്ങളില്‍ നിന്നും അഗാധങ്ങളിലേക്ക് വഴുതി വീണത്‌ പോലെ......എന്‍റെ ദേഹം ആകെ തണുത്തിരിക്കുന്നു.....

അത് അവളുടെ  വരവാണ്.... രാത്രിയുടെ ഏതോ യാമങ്ങളില്‍ കടന്നു വരുന്നവള്‍...യാമിനി....  ഏതോ മഞ്ഞു മൂടിയ താഴ്വാരങ്ങളിലെ ഇരുണ്ട അറകളില്‍  നിന്നും അവള്‍  ഇടയ്ക്കിടെ  വരാറുണ്ട്...പലപ്പോഴും ജനലിന്നു അപ്പുറം നിന്നു എന്നോട് എന്തൊക്കെയോ പറയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന പോലെ....

ഇരുട്ടിന്റെ    മൂടുപടമിട്ടുകൊണ്ട് എന്‍റെ അരികില്‍ അവള്‍  നിന്നു.....
പുറത്തെ അരണ്ട നിലവെളിച്ചതിന്റെ കീറുകള്‍ ജനാലയുടെ  കണ്ണാടി കടന്നു വന്നത് അവക്തമായ അവളുടെ  മുഖം ഞാന്‍ കണ്ടു ....ഭീതിയോടെ ഞാന്‍  തുറിച്ചു നോക്കി....ദുഃഖം തളം കെട്ടിയ കണ്ണുകള്‍.....മുഖം വ്യക്തമല്ലെങ്ങിലും മിഴി കോണുകളില്‍ കണ്ണുനീരിന്റെ തിളക്കം.......പെട്ടന്ന് അവള്‍ മുഖം വെട്ടി  തിരിച്ചു....

കൈകള്‍  എന്‍റെ നേരെ നീട്ടി .....കൂര്‍ത്ത നഖങ്ങള്‍...എന്നെ കുത്തി കീറാന്‍ ആയുന്നത് പോലെ....എന്‍റെ ശക്തി എല്ലാം ചോര്‍ന്നു പോയത് പോലെ തോന്നി ...  എങ്കിലും ആവുന്ന  ഉച്ചത്തില്‍ ഞാന്‍ അലറി....എന്നെ തൊടരുത്...!!!!!!.
ശബ്ദം പുറത്തു വന്നില്ല....??? അറിയില്ല....

 ഞെട്ടലോടെ അവള്‍ കൈകള്‍ പിന്‍വലിച്ചു..... മുറിയുടെ ഇരുണ്ട  മൂലയിലേക്ക് പിന്‍വാങ്ങി......ഞാന്‍ എഴുന്നേല്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു....പക്ഷെ പറ്റുന്നില്ല..... അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ പകയുടെ കനലായി ഇരുട്ടില്‍ ജ്വലിക്കുന്നുവോ   .....
കടന്നു പോ...!!! ഞാന്‍ വീണ്ടും അലറി....ഒരു നേര്‍ത്ത തേങ്ങല്‍......

പതിയെ പതിയെ അവള്‍ ആ ഇരുട്ടില്‍ അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നു......മഞ്ഞു മൂടിയ ഏതോ താഴ്വാരത്തിലെ ഇരുട്ടറകള്‍ തേടി അവള്‍ പറന്നകലുകയവാം......

ഞാന്‍ എഴുനേറ്റു ലൈറ്റ് ഓണാക്കി.....

Tuesday, August 30, 2011

കായീന്മാരുടെ ഓണം

 ഓണം, കഴിഞ്ഞുപോയ ഏതോ ഒരു നല്ല കാലത്തിന്‍റെ ഒരുപിടി ചാരംപേറുന്ന  ഓര്‍മകളുടെ ഒരു മണ്‍പാത്ര മായി മാറിയിരിക്കുന്നു. 

ഓല പുരകളിലെ കണ്ണുനീരുപ്പു കലര്‍ന്ന ഓണസദ്യക്ക്സ്നേഹത്തിന്‍റെ പങ്കിടലിന്റെ...കരുതലിന്റെ... രുചിയായിരുന്നുവോ.....? അത്താഴ പഷ്ണികാരുണ്ടോ എന്ന് പടിപുര വാതിലില്‍ വന്നു വിളിച്ചു ചോദിച്ച നന്മ നമുക്ക് വിശ്വസിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഏതോ ഐതീഹ്യമായി....

 മാവേലി സങ്കല്പം  കോമഡി ഷോ കളില്‍ നിര്‍ദയം അവമതിക്കപെടുന്നു... കായീന്മാര്‍  വാഴുന്ന നാട്ടില്‍ അല്ലാതെ തരമില്ലല്ലോ...??

ബോധത്തിന്റെയും അബോധതിന്റെയും ഇടനാഴികളില്‍ എപ്പോഴോ നഷ്ട്ടമായവര്‍..... ശേഷിക്കുന്ന അല്‍പ്പം ബോധം ഇല്ലാതെയാക്കാന്‍ ക്ഷമയോടെ ക്യു നില്‍ക്കുന്നവര്‍....

ഓണം......ഷോപ്പിംഗ്‌നു ശേഷമുള്ള  ടി വി കാണലായി ചുരുങ്ങി...സമ്പന്നതയുടെ ഓണം...

കായീന്മാരുടെ  ഓണം....മുന്നുറടി ചോദിച്ചാലും കിട്ടിയാലും തികയാത്ത ആര്‍ത്തി .... എന്തും ചെയ്യാന്‍ മടിക്കാത്ത കാഠിന്യം നമ്മുടെ മനസിന്‌ എങ്ങനെ കിട്ടി...? 

ടെക്നോളജി കൊണ്ട് ലോകം ചെറുതായെന്നു ആരോ പറഞ്ഞുപോല്‍ ...... അളക്കുവാന്‍ ആവാത്ത അകലങ്ങളിലായ മനസ്സുകള്‍ക്ക് അടുക്കാന്‍ എന്ത് ടെക്നോളജിയാണുള്ളത്....??  

അങ്ങ് അകലെ ജനങ്ങള്‍ക്ക് മതിലുകള്‍ ആകേണ്ടവര്‍.... എങ്ങനെ ഈ വിളവു മുഴുവന്‍ തിന്നു തീര്‍ക്കും എന്ന് ഓര്‍ത്തു വിറളി പിടിക്കുന്നു...... മറ്റു ചിലര്‍ ഒരുവനെ ഗാന്ധി വേഷം കെട്ടിച്ചു ജനാധിപത്യത്തെ മുഴുവന്‍ കശാപ്പു ചെയ്യാന്‍ ഒരുങ്ങുന്നു.....

നിന്‍റെ സഹോദരന്‍ എവിടെ ...? എന്ന വലിയ ചോദ്യം ഒരു ഇരുവായ്തല യുള്ള വാളായി ഹൃദയത്തില്‍ തുളഞ്ഞു കയറുന്നു......ഹാബേലിന്റെ രക്തത്തില്‍ ചവുട്ടിനിന്നുകൊണ്ട് എനിക്ക് അറിയില്ല എന്ന് അലറിവിളിക്കുന്ന കായീന്‍.....കൊന്നുവല്ലോ നീ അവനെ....??

അവസാനത്തെ ഒരു വറ്റ ചോറെടുത്ത് തന്‍റെ സഹോദരന്‍ പാക്കനാരുടെ  നാവില്‍ സ്നേഹത്തോടെ വച്ചുകൊടുത്ത അഗ്നിഹോത്രി....പഴയ ഒരു പുസ്തകത്തിന്‍റെ വാലന്‍ പുഴു കരണ്ട താളുകളില്‍ ഇല്ലാതെയായി ......

ഇവിടെ വീണ്ടും ആരവങ്ങളുയരുന്നു.... പൂക്കളങ്ങള്‍... ഊഞ്ഞാലുകള്‍.... സദ്യ......ഓണത്തിന്റെ ചിഹ്ന്നങ്ങള്‍ എല്ലാം പങ്കിടലിന്റെ പുണ്യങ്ങള്‍..... ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്യാനായി  ഒന്നുമില്ല.......എല്ലാം ഒന്നിച്ചു ഒരുമനസോടെ സ്നേഹത്തോടെ ചെയ്യേണ്ട പുണ്യ കര്‍മങ്ങള്‍...... 

 ഒരു ഒന്നിച്ചു ചേരല്‍  അനിവാര്യത ആകുന്നു ....

മരണ സാഗരം നീന്തി കടന്നു പുനര്‍ജനിയുടെ തീരത്ത് വന്നെത്തുന്ന നമ്മുടെ പൂര്‍വിക  പുണ്യാത്മാകള്‍ അതുകണ്ട്  അല്‍പ്പം ആശ്വസിക്കട്ടെ....