Wednesday, March 30, 2011

തിരയും തീരവും....


ഒരു നീണ്ട ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷമാണ് ഞാന്‍ ഇവിടെ എത്തുന്നത്‌.....കടലിനു മാറ്റമൊന്നുമില്ല..... കരയോടുള്ള അടങ്ങാത്ത അഭിനിവേശം........ തിരകളായി.... തീരത്തെ പുണര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു...... 

കര..... പക്ഷെ ...ഒരുപാട് മാറി പോയി.....ആധുനികതയുടെ,നേട്ടങ്ങളുടെ.,  വികസനത്തിന്‍റെ...... പാകമാകാത്ത മുഖംമൂടിവെച്ചിരിക്കുന്നു... കടലിനോടുള്ള പുച്ഛം തീരത്തിന്‍റെ മുഖത്ത് പലപ്പോഴും പ്രതിഫലിചിരുന്നുവോ......?  തീരത്തിന് അമ്പരതോട് കൌതുകം തോന്നിത്തുടങ്ങിയോ......? മാനത്തെ പുണരാന്‍ ......ചുംബിക്കാന്‍......വെമ്പുന്ന പോലെ....അവന്‍റെ കരങ്ങള്‍ മാനത്തേക്ക് ഉയര്‍ന്നുവോ......?? 

ബഹുനില കെട്ടിടങ്ങള്‍.....ടവറുകള്‍ ...... എല്ലാരും മാനത്തെ സ്വപ്നം കണ്ടു.....അടുക്കുംതോറും ...അകന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സങ്കല്‍പ്പലോകം .....

 കടല്‍ ഒരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ആയിരുന്നു .......അവളുടെ സ്നേഹവും.....
ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ട.....പുറം തള്ളപ്പെട്ട......അവളുടെ കണ്ണുനീര്‍.......അണപൊട്ടി ഒഴുകി......ഹൃദയം പൊട്ടുമാറുച്ചതില്‍ പൊട്ടി കരഞ്ഞുകൊണ്ട്‌  അവള്‍ ......തീരത്തിന്‍റെ കരങ്ങളില്‍ മുറുക്കെ പിടിച്ചുവോ...? അതിനെയാണോ നാം സുനാമി എന്ന് വിളിച്ചു ശപിച്ചത്....?  അറിയില്ല......
സൂര്യനെ ആഴങ്ങളിലേക്ക്  കൊണ്ടുവിട്ടിട്ടു കടല്‍ കാക്കകള്‍ തിരികെ എത്തിത്തുടങ്ങി........
നേരം വൈകി .......അസ്തമന സൂര്യന്‍റെ പക്കല്‍ നിന്നും കടം വാങ്ങിയ കുങ്കുമം   മാനം ചുണ്ടില്‍ തേച്ചു.വച്ച് ...മുല്ലപൂചൂടി....ഇരുട്ടിലേക്ക്  മാടിവിളിക്കുന്ന പോലെ......ഇല്ലാത്ത ഒരു ലോകത്തേക്ക്......കര അവളുടെ വിളിയില്‍ മയങ്ങി..... പിടിയില്‍ അമര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞു..... 

അപ്പോഴും തിരമാലകള്‍ തീരത്തെ പുണര്‍ന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു.........അവളുടെ കൈകള്‍ അവന്‍ തട്ടി മാറ്റികൊണ്ടും...... 

ഞാന്‍ എഴുനേറ്റു.....

 


 


Friday, March 25, 2011

ദൈവത്തെ പോലെയാവാന്‍


കേരളം ഇലക്ഷന്‍ ചൂടില്‍ കത്തിയമരുന്നു......എവിടെ തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കിയാലും....അവിടെല്ലാം കൊടും നുണകള്‍ മാത്രം....... സാക്ഷാല്‍ ഗീബെല്‍സു  പോലും നാണിച്ചു തലകുനിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള നുണ പ്രചാരണങ്ങള്‍....   അയാളുടെ ശിഷ്യന്മാര്‍......അല്ല  അച്ഛന്‍മാര്‍..... ഒരു പക്ഷെ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ഉള്ള നാട് കേരളം തന്നെയാകും ....

നുണയാണ് എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ നമ്മള്‍ കേട്ടു രസിക്കും....വോട്ട് ചെയ്യും....ജയിപ്പിക്കും.....പിന്നെ പരാതി പറയും......പിന്നെ വെറുക്കും...... അടുത്ത പ്രാവശ്യം ......തോല്‍പ്പിക്കും.... ഈ പ്രതിഭാസം Anti-Incumbency Factor  എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.....  

സീറ്റ്‌ വിഭജനം തുടങ്ങി .....എല്ലാ കലാപരിപാടികളും ഗംഭീരമായി നടന്നു.... കെട്ടി മറിച്ചിലുകളും .....വടം വലികളും...... തര്‍ക്കങ്ങളും..... തുടങ്ങി ആഭ്യന്തര യുദ്ധങ്ങള്‍ വരെ നടക്കുന്നു....

 ചിലര്‍ കരയുന്നു.......ചിലര്‍ തെറി വിളിക്കുന്നു.....മറ്റു ചിലര്‍ മറുകണ്ടം ചാടുന്നു ......ഇനി ചിലര്‍ ചിരിക്കുന്നു.....ചിലര്‍ കോലം കത്തിക്കുന്നു..... പോലീസുകാര്‍  അവരുടെ  പ്രഷ്ട്ടത്തിനിട്ടു പിടയ്ക്കുന്നു....... ചിലര്‍ കുതിക്കുന്നു....ചിലര്‍ കിതക്കുന്നു.....സീറ്റു കിട്ടാത്തവന്‍...കിട്ടിയവനെ മാന്തി പറിക്കുന്നു .......

മത നേതാക്കള്‍ ടെലിവിഷന്‍ ചാനലുകളുടെ മുന്‍പില്‍ നിന്ന് മസിലു പെരുപ്പിച്ചു കാട്ടുന്നു......ആക്രോശിക്കുന്നു.......അച്ചന്മാര്‍ കുപ്പായം മടക്കികുത്തി ചിന്നം വിളിക്കുന്നത്‌ കണ്ടു കൊച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ അലറി കരയുന്നു....നോമ്പ് കാലമല്ലേ..... എന്നെ കൊണ്ട്  ഇത്ര ഒക്കേ പറ്റു.....അതില്‍ ഒരാളുടെ ദുഃഖം .......

എവിടെ നോക്കിയാലും വെളുത്ത പല്ലുകള്‍.....ഇത് ചിരിയല്ല........ഇളി ..............ബിലയേല്‍... സന്തതികള്‍....എല്ലാം ഉഷാര്‍........

മലയാളികള്‍ക്ക് ഉത്സവ ലഹരി....... നുണയും....തെറിവിളിയും...... അടിയും...... ......പോര്‍വിളികളും........ കുട്ടിച്ചാത്തന്മാര്‍ സന്തോഷം കൊണ്ട് മണ്ടി  നടക്കുന്നു ..... ദൈവത്തിന്‍റെ സ്വന്തം നാട്ടുകാരുടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി....  അതെ ...... ഞങ്ങള്‍ ദൈവങ്ങളെ  തിരഞ്ഞെടുക്കുകയല്ലേ ......











Sunday, March 13, 2011

എന്‍റെ യാത്ര


എനിക്കു വല്ലാത്ത ഭയം തോന്നി‍..... വിജനമായ ഈ ഒറ്റയടി പാതയില്‍... എത്ര ദൂരം കൂടി നടക്കണം എന്ന് അറിയില്ല....വേനലിന്‍റെ കടുപ്പം തീയായി പെയ്തിറങ്ങുന്ന ഏതോ കുഗ്രാമം.... നെറ്റിയില്‍ നിന്നും ഊര്‍ന്നിറങ്ങുന്ന വിയര്‍പ്പ്.... ചാലുകളായി തീര്‍ന്ന് താഴേക്ക്‌ ഒഴുകി..... ക്ഷീണം..... ഒരു തണല്‍ കണ്ടിരുന്നെങ്ങില്‍.....  അനന്ത മായി നീണ്ടു കിടക്കുന്ന വഴി അല്ലാതെ ഒന്നുമില്ല എന്‍റെ മുന്നില്‍.......

ഈ ഭാരവും താങ്ങി ഞാന്‍ എത്രനേരം ഇങ്ങനെ....കാലുകള്‍ വിങ്ങുന്നു... കൈകള്‍ മരവിച്ച പോലെ ...... ചുമലിലെ ഭാണ്ടതിന്റെ ഭാരം താങ്ങാനാവുന്നില്ല..... എന്‍റെ രണ്ടു തോളുകളും പൊട്ടി.......അതിന്റെ നീറ്റല്‍ ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒരു സുഖമായി തോന്നി..... കാഴ്ച മങ്ങി തുടങ്ങിയ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ വെയിലിന്റെ മൂര്‍ച്ച താങ്ങാനാവുന്നില്ല‍.....ആര്‍ക്കുവേണ്ടി ഞാന്‍ ഈ ഭാരം ചുമക്കുന്നു.........എനിക്ക് വേണ്ടിയോ.... അതോ...  എനിക്ക് ഈ ഭാരം ചുമലില്‍ തന്നവര്‍ക്കുവേണ്ടിയോ..... അറിയില്ല...... 

മുഷിഞ്ഞു നാറിയ ഉടുപ്പ് അവിടവിടെയായി  കീറി തുന്നിയതു വീണ്ടും  പൊളിഞ്ഞു ഇളകിയിരിക്കുന്നു......നിറം മങ്ങി ... മണ്ണിന്‍റെ നിറമുള്ള ഒരു പഴയ   പാന്‍റ്......പഴകി ദ്രവിച്ച ചെരിപ്പുകള്‍ ...എല്ലാം എന്‍റെ പഴയ കാല പ്രതാപത്തിന്‍റെ ചുളിവു വീണ  ഓര്‍മ്മകള്‍......

ആദ്യമൊക്കെ ഭാരം ഒരു ആവേശമായിരുന്നു .....ഓടാനായിരുന്നു ഇഷ്ട്ടം.......... അതിനിടയില്‍ എപ്പോഴൊക്കെയോ കാല്‍ ഇടറിയത്‌ ഞാന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ലേ.?  ചുമട് താങ്ങികള്‍ ഒന്നും ഞാന്‍ കണ്ടില്ല.... കൂടെയുള്ളവരെ  ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.....എന്‍റെ ആവേശം കണ്ടിട്ടാകണം .....കണ്ടു നിന്നവരും അവരുടെ കെട്ടുകള്‍ എന്നെ ഏല്‍പ്പിച്ചു..... ഞാന്‍ അതും ആര്‍ത്തിയോടെ വാങ്ങി......
 
എന്‍റെ സന്തോഷങ്ങള്‍ എന്‍റെ കെട്ടുകള്‍ ആയിരുന്നു....എന്നാല്‍ ഇന്ന്....അത് എന്‍റെ ബലം ക്ഷയിച്ച അസ്ഥികളെ തകര്‍ക്കുന്നു.....

ആര്‍ക്കോവേണ്ടി ഭാരം ചുമക്കുന്നവര്‍........തകര്‍ന്നുടയുമ്പോള്‍.....അറവു ശാലയിലേക്ക്..... ഈ വഴിയും അങ്ങോട്ടേക്ക് ആകാം....... ആര്‍ക്കറിയാം...?

എന്‍റെ നടത്തത്തിനു വേഗത കൂടിയത് പോലെ.....