Tuesday, June 21, 2011

Dreams….

Dreams….
From where do they come from…? Where they are going to…?
Sometimes very sweet…sometimes extremely scary…..But it is so amazing; sometimes dreams will take you to the places which you are going to be in future….sometimes dreams will tell you what happens around you, ie. the present. But it cannot take you to the past…!!  
Dreams are not your thoughts….nor your wishes….it might be the sporadic flickers of your inner light. Through these flames can we know more about self..?  
Is it only happens when we are asleep……..? Or will it always be there when our mind is calm……? Can it be called as a dream…..? So dream………….No……….allow your mind to have those sporadic flickers….but beware of your thoughts which will make your dreams so faint so that you can’t even understand the meaning.    
When our focus, wishes and the dreams are the same we can identify our talents and purpose of life. It will unleash our unimaginable capabilities and potential…..We will not feel the hurdles, pain, difficulties or anything which will force us to move away from our aim…. That one human being can transform the life of millions in this planet…..
Yes we know, from where the dreams are coming and to where it is going……They will not go alone...it will take us also along with them to our destination.......Dreams..... 

Friday, June 10, 2011

ഏകാന്തത

ഏതോ ദുസ്വപ്നം കണ്ടു ഞാന്‍ ഞെട്ടിഉണര്‍ന്നു.....നന്നായി വിയര്‍തിരുന്നു.....കുറെ നേരം കട്ടിലില്‍ എഴുനേറ്റിരുന്നു......

 അകലെ  എവിടെ നിന്നോ  ചീവീടുകളുടെ നേര്‍ത്ത ശബ്ദം മാത്രം....... 
എന്നിലെ ഏകാന്തതയും.......രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയും.......ഇണചേര്‍ന്ന നിമിഷങ്ങള്‍........... 

 കുഴിച്ചുമൂടിയ വേദനകള്‍ ‍അവയുടെ കല്ലറകള്‍ 
 തുറക്കുന്ന ശബ്ദം....... എന്റെ നെഞ്ചില്‍  കനലുകള്‍ വാരി വിതറി...... 


എന്റെ ഏകാന്തതകളില്‍... .കണ്ണുനീരില്‍ കുതിര്‍ന്ന ഓര്‍മ്മകള്‍..... എന്നെ തേടി വരും..... നിര്‍ദയം മുറിവേല്‍പ്പിച്ചു മടങ്ങും....

 എകാതത  എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമായിരുന്നില്ല..... പക്ഷെ  ഞാന്‍ .......തനിച്ചായിരുന്നു.....  എന്റെ ബാല്യം..... കൌമാരം.....യൌവനം...... ഇപ്പോഴും.... 

സ്കൂളിന്റെ പിന്നിലെ അരണ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിലെ മണ്ണിനു
എന്റെ കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പുരസമുണ്ടായിരുന്നു.....തേഞ്ഞു പൊട്ടിയ ചെരുപ്പും...കീറി തുന്നിയ ഉടുപ്പും....ആരുടെയൊക്കെയോ ഔദാര്യമായി കിട്ടിയ വേഷങ്ങളും.......
ആരും എന്നെ കണ്ടില്ല..ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു .......

കോളേജ് ഹോസ്റെലിന്റെ ഇരുണ്ട വരാന്തകള്‍  ‍എന്റെ വിങ്ങലുകള്‍ക്കു  മൂടുപടം ഇട്ടു തന്നു.............
പക്ഷെ അവിടെയും ആരും എന്നെ കണ്ടില്ല.....ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു

ഞാന്‍ ‍സ്വന്തം എന്ന് കരുതിയവര്‍....... എന്റെ വിയര്‍പ്പും രക്തവും കൊടുത്താല്‍ കൂടെ കൂട്ടും എന്ന് ഞാന്‍ സ്വപ്നം കണ്ടവര്‍..... അത് വാങ്ങിച്ചു  അരയില്‍ ഒളിപ്പിച്ച കത്തി പിടിയോളം എന്നില്‍
കുത്തി ഇറക്കുമ്പോള്‍ ആ കണ്ണുകളില്‍ പകയുടെ തീനാളങ്ങള്‍ മാത്രമായിരുന്നു........

ഞാന്‍  ‍ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല...... പതുക്കെ നടന്നകന്നു.......ഒറ്റയ്ക്ക്.....

മുറിവുകളില്‍ നിന്നും ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന രക്തത്തിന്റെ നനവ്‌.....

എനിക്ക് കുളിരുന്ന പോലെ... ...

കണ്ണുകള്‍ ഇറുക്കി അടച്ചുകൊണ്ട്‌.......ഞാന്‍ വീണ്ടും  കിടന്നു..........  

    



Wednesday, June 1, 2011

മഴ

കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴ.......ഒരു തുള്ളിയായി...പലതുള്ളികളായി.....മഴ നൂലായി.....പെയ്തിറങ്ങുന്നു.....കുസൃതി കാറ്റ് ആ നൂലുകളെ ആട്ടി ഉലയ്ക്കുന്നു.....ഇടവപ്പാതിക്ക് എന്തൊരു ചന്തം....!!!!

ഈ ജനാലയിലൂടെ........അകലത്തേക്ക് വെറുതെ  മഴയിലൂടെ നോക്കിയിരിക്കാന്‍ എന്തു സുഖമാണ്......

ഇടയ്ക്ക് മുഖത്തേക്ക് വന്നു വീഴുന്ന തൂവാന തുള്ളികള്‍ .....

അതിന്റെ നനവില്‍ കൈവിരലുകള്‍  ഓടിക്കുമ്പോള്‍......ഒരു ചൂടുള്ള തണുപ്പ്...........

കൈ നീട്ടി.......കൈ കുമ്പിള്‍ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി...... ആരോ എന്നെ വിളിച്ച പോലെ  ..... ഞാന്‍ കാതോര്‍ത്തു......

വാതില്‍ തുറന്നു പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി.... മഴയുടെ അതിരുകളില്ലാത്ത ലോകത്തേക്ക്......