Sunday, November 20, 2011

Change my Path



I saw sparkles of diamonds far away and I ran
Picked as much as I could and kept in my heart
Walked a little and I sensed blood gushing out.
For its sharp edges cut soft flesh of my core

I saw quiet waters in the valley deep down
I crept and crawled down with my bleeding heart
Shivering fingers felt  the cool but it tasted salty
For my sweat, blood, tears and dirt mixed with it.

I saw beds of red roses on the other side and
Tried to swim across, but my weak legs and
Hands failed to push me to the next shore
They were asking  me to change my path?

I adored these woods and its glittering diamonds
My deep green valleys and its pointed rocks
And blue waters of quiet lake, I felt affection for
Nevertheless, it is time for me to change my Path.

 

Thursday, October 6, 2011

യാമിനി

രാവേറെ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ...... പുസ്തകം മടക്കി ....നല്ല ക്ഷീണം ......ജഗ്ഗില്‍ നിന്നും കുറച്ചു വെള്ളം കുടിച്ചു.... വാച്ചില്‍ സമയം രണ്ടു മണി കഴിഞ്ഞു... ഇനി ഉറങ്ങാം നാളെ നേരത്തെ എണീക്കണം.....

ഫാനിന്റെ ചൂടുള്ള കാറ്റും ...ക്ഷീണവും കാരണം പെട്ടന്ന് മയങ്ങി പോയി ...

എന്റെ ചെവിക്കുള്ളില്‍ കര്‍ന്നപടം പൊട്ടുമാറുച്ചത്തില്‍ വല്ലാത്ത മൂളല്‍....എന്‍റെ കിടക്ക ശക്തിയായി കുലുങ്ങി.....ഞാന്‍  ബോധതലങ്ങളില്‍ നിന്നും അഗാധങ്ങളിലേക്ക് വഴുതി വീണത്‌ പോലെ......എന്‍റെ ദേഹം ആകെ തണുത്തിരിക്കുന്നു.....

അത് അവളുടെ  വരവാണ്.... രാത്രിയുടെ ഏതോ യാമങ്ങളില്‍ കടന്നു വരുന്നവള്‍...യാമിനി....  ഏതോ മഞ്ഞു മൂടിയ താഴ്വാരങ്ങളിലെ ഇരുണ്ട അറകളില്‍  നിന്നും അവള്‍  ഇടയ്ക്കിടെ  വരാറുണ്ട്...പലപ്പോഴും ജനലിന്നു അപ്പുറം നിന്നു എന്നോട് എന്തൊക്കെയോ പറയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന പോലെ....

ഇരുട്ടിന്റെ    മൂടുപടമിട്ടുകൊണ്ട് എന്‍റെ അരികില്‍ അവള്‍  നിന്നു.....
പുറത്തെ അരണ്ട നിലവെളിച്ചതിന്റെ കീറുകള്‍ ജനാലയുടെ  കണ്ണാടി കടന്നു വന്നത് അവക്തമായ അവളുടെ  മുഖം ഞാന്‍ കണ്ടു ....ഭീതിയോടെ ഞാന്‍  തുറിച്ചു നോക്കി....ദുഃഖം തളം കെട്ടിയ കണ്ണുകള്‍.....മുഖം വ്യക്തമല്ലെങ്ങിലും മിഴി കോണുകളില്‍ കണ്ണുനീരിന്റെ തിളക്കം.......പെട്ടന്ന് അവള്‍ മുഖം വെട്ടി  തിരിച്ചു....

കൈകള്‍  എന്‍റെ നേരെ നീട്ടി .....കൂര്‍ത്ത നഖങ്ങള്‍...എന്നെ കുത്തി കീറാന്‍ ആയുന്നത് പോലെ....എന്‍റെ ശക്തി എല്ലാം ചോര്‍ന്നു പോയത് പോലെ തോന്നി ...  എങ്കിലും ആവുന്ന  ഉച്ചത്തില്‍ ഞാന്‍ അലറി....എന്നെ തൊടരുത്...!!!!!!.
ശബ്ദം പുറത്തു വന്നില്ല....??? അറിയില്ല....

 ഞെട്ടലോടെ അവള്‍ കൈകള്‍ പിന്‍വലിച്ചു..... മുറിയുടെ ഇരുണ്ട  മൂലയിലേക്ക് പിന്‍വാങ്ങി......ഞാന്‍ എഴുന്നേല്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു....പക്ഷെ പറ്റുന്നില്ല..... അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ പകയുടെ കനലായി ഇരുട്ടില്‍ ജ്വലിക്കുന്നുവോ   .....
കടന്നു പോ...!!! ഞാന്‍ വീണ്ടും അലറി....ഒരു നേര്‍ത്ത തേങ്ങല്‍......

പതിയെ പതിയെ അവള്‍ ആ ഇരുട്ടില്‍ അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നു......മഞ്ഞു മൂടിയ ഏതോ താഴ്വാരത്തിലെ ഇരുട്ടറകള്‍ തേടി അവള്‍ പറന്നകലുകയവാം......

ഞാന്‍ എഴുനേറ്റു ലൈറ്റ് ഓണാക്കി.....










Tuesday, August 30, 2011

കായീന്മാരുടെ ഓണം


 ഓണം, കഴിഞ്ഞുപോയ ഏതോ ഒരു നല്ല കാലത്തിന്‍റെ ഒരുപിടി ചാരംപേറുന്ന  ഓര്‍മകളുടെ ഒരു മണ്‍പാത്ര മായി മാറിയിരിക്കുന്നു. 

ഓല പുരകളിലെ കണ്ണുനീരുപ്പു കലര്‍ന്ന ഓണസദ്യക്ക്സ്നേഹത്തിന്‍റെ പങ്കിടലിന്റെ...കരുതലിന്റെ... രുചിയായിരുന്നുവോ.....? അത്താഴ പഷ്ണികാരുണ്ടോ എന്ന് പടിപുര വാതിലില്‍ വന്നു വിളിച്ചു ചോദിച്ച നന്മ നമുക്ക് വിശ്വസിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഏതോ ഐതീഹ്യമായി....

 മാവേലി സങ്കല്പം  കോമഡി ഷോ കളില്‍ നിര്‍ദയം അവമതിക്കപെടുന്നു... കായീന്മാര്‍  വാഴുന്ന നാട്ടില്‍ അല്ലാതെ തരമില്ലല്ലോ...??

ബോധത്തിന്റെയും അബോധതിന്റെയും ഇടനാഴികളില്‍ എപ്പോഴോ നഷ്ട്ടമായവര്‍..... ശേഷിക്കുന്ന അല്‍പ്പം ബോധം ഇല്ലാതെയാക്കാന്‍ ക്ഷമയോടെ ക്യു നില്‍ക്കുന്നവര്‍....

ഓണം......ഷോപ്പിംഗ്‌നു ശേഷമുള്ള  ടി വി കാണലായി ചുരുങ്ങി...സമ്പന്നതയുടെ ഓണം...

കായീന്മാരുടെ  ഓണം....മുന്നുറടി ചോദിച്ചാലും കിട്ടിയാലും തികയാത്ത ആര്‍ത്തി .... എന്തും ചെയ്യാന്‍ മടിക്കാത്ത കാഠിന്യം നമ്മുടെ മനസിന്‌ എങ്ങനെ കിട്ടി...? 

ടെക്നോളജി കൊണ്ട് ലോകം ചെറുതായെന്നു ആരോ പറഞ്ഞുപോല്‍ ...... അളക്കുവാന്‍ ആവാത്ത അകലങ്ങളിലായ മനസ്സുകള്‍ക്ക് അടുക്കാന്‍ എന്ത് ടെക്നോളജിയാണുള്ളത്....??  

അങ്ങ് അകലെ ജനങ്ങള്‍ക്ക് മതിലുകള്‍ ആകേണ്ടവര്‍.... എങ്ങനെ ഈ വിളവു മുഴുവന്‍ തിന്നു തീര്‍ക്കും എന്ന് ഓര്‍ത്തു വിറളി പിടിക്കുന്നു...... മറ്റു ചിലര്‍ ഒരുവനെ ഗാന്ധി വേഷം കെട്ടിച്ചു ജനാധിപത്യത്തെ മുഴുവന്‍ കശാപ്പു ചെയ്യാന്‍ ഒരുങ്ങുന്നു.....

നിന്‍റെ സഹോദരന്‍ എവിടെ ...? എന്ന വലിയ ചോദ്യം ഒരു ഇരുവായ്തല യുള്ള വാളായി ഹൃദയത്തില്‍ തുളഞ്ഞു കയറുന്നു......ഹാബേലിന്റെ രക്തത്തില്‍ ചവുട്ടിനിന്നുകൊണ്ട് എനിക്ക് അറിയില്ല എന്ന് അലറിവിളിക്കുന്ന കായീന്‍.....കൊന്നുവല്ലോ നീ അവനെ....??

അവസാനത്തെ ഒരു വറ്റ ചോറെടുത്ത് തന്‍റെ സഹോദരന്‍ പാക്കനാരുടെ  നാവില്‍ സ്നേഹത്തോടെ വച്ചുകൊടുത്ത അഗ്നിഹോത്രി....പഴയ ഒരു പുസ്തകത്തിന്‍റെ വാലന്‍ പുഴു കരണ്ട താളുകളില്‍ ഇല്ലാതെയായി ......


ഇവിടെ വീണ്ടും ആരവങ്ങളുയരുന്നു.... പൂക്കളങ്ങള്‍... ഊഞ്ഞാലുകള്‍.... സദ്യ......ഓണത്തിന്റെ ചിഹ്ന്നങ്ങള്‍ എല്ലാം പങ്കിടലിന്റെ പുണ്യങ്ങള്‍..... ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്യാനായി  ഒന്നുമില്ല.......എല്ലാം ഒന്നിച്ചു ഒരുമനസോടെ സ്നേഹത്തോടെ ചെയ്യേണ്ട പുണ്യ കര്‍മങ്ങള്‍...... 

 ഒരു ഒന്നിച്ചു ചേരല്‍  അനിവാര്യത ആകുന്നു ....

മരണ സാഗരം നീന്തി കടന്നു പുനര്‍ജനിയുടെ തീരത്ത് വന്നെത്തുന്ന നമ്മുടെ പൂര്‍വിക  പുണ്യാത്മാകള്‍ അതുകണ്ട്  അല്‍പ്പം ആശ്വസിക്കട്ടെ....

   

Monday, July 4, 2011

God knows every thing ......

Problems......Issues.......Crisis....Yes... from the moment we open our eyes till we close it for sleep...... we are suffocated with these terms......

But is there any crisis ....? I wonder....!!!!!!!

From ancient times to this modern era........we progressed a lot ....but.... more we progressed....more were the worries.....they also grown along with progress and development....

A new born baby doesn't have any worries....He is also living in this world...same air he breaths same water he drinks....Yes.....baby doesn't have any worries.....You may think baby doesn't know any thing so it don't have any worry or problem....I do agree....baby doesn't know any thing....so he don't have any worry......

Then KNOWING is worry....????? May be the more you know more worries are there....!!!!

When we grow up our worries are also growing along with....desires...dissapointments. etc etc...the reasons are many...At School we had (now appears smaller) problems of home works....studying...getting up early....etc...etc..and  in college we had similar but money....girl/boy friend...assignments....projects.....exams...etc etc... and at work place....meeting targets....salary....office-politics.....then at home....kids.... income... house.......etc

Hey.....just wait for a second.... Look back..... Is any of those worries you had in School or college can be a good enough reason  which can give you tension today...?? No....No..No.....but you will definitely agree that school and college days were the best in your life.... though many of those issues still we face........!!!!!!!!

When we grow....we know more....we are  eager to see outside....Learn....experience........feel....that knowledge will be a burden on us.......

But we don't know about ourselves...

"Kowning more" without knowing  "self" is definitely is a reason for worry.....or problem..... or crisis.

Or else God will have maximum problems and Crisis......He knows every thing..........!!!!!!!!!!! 




Tuesday, June 21, 2011

Dreams….

Dreams….
From where do they come from…? Where they are going to…?
Sometimes very sweet…sometimes extremely scary…..But it is so amazing; sometimes dreams will take you to the places which you are going to be in future….sometimes dreams will tell you what happens around you, ie. the present. But it cannot take you to the past…!!  
Dreams are not your thoughts….nor your wishes….it might be the sporadic flickers of your inner light. Through these flames can we know more about self..?  
Is it only happens when we are asleep……..? Or will it always be there when our mind is calm……? Can it be called as a dream…..? So dream………….No……….allow your mind to have those sporadic flickers….but beware of your thoughts which will make your dreams so faint so that you can’t even understand the meaning.    
When our focus, wishes and the dreams are the same we can identify our talents and purpose of life. It will unleash our unimaginable capabilities and potential…..We will not feel the hurdles, pain, difficulties or anything which will force us to move away from our aim…. That one human being can transform the life of millions in this planet…..
Yes we know, from where the dreams are coming and to where it is going……They will not go alone...it will take us also along with them to our destination.......Dreams..... 

Friday, June 10, 2011

ഏകാന്തത

ഏതോ ദുസ്വപ്നം കണ്ടു ഞാന്‍ ഞെട്ടിഉണര്‍ന്നു.....നന്നായി വിയര്‍തിരുന്നു.....കുറെ നേരം കട്ടിലില്‍ എഴുനേറ്റിരുന്നു......

 അകലെ  എവിടെ നിന്നോ  ചീവീടുകളുടെ നേര്‍ത്ത ശബ്ദം മാത്രം....... 
എന്നിലെ ഏകാന്തതയും.......രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയും.......ഇണചേര്‍ന്ന നിമിഷങ്ങള്‍........... 

 കുഴിച്ചുമൂടിയ വേദനകള്‍ ‍അവയുടെ കല്ലറകള്‍ 
 തുറക്കുന്ന ശബ്ദം....... എന്റെ നെഞ്ചില്‍  കനലുകള്‍ വാരി വിതറി...... 


എന്റെ ഏകാന്തതകളില്‍... .കണ്ണുനീരില്‍ കുതിര്‍ന്ന ഓര്‍മ്മകള്‍..... എന്നെ തേടി വരും..... നിര്‍ദയം മുറിവേല്‍പ്പിച്ചു മടങ്ങും....

 എകാതത  എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമായിരുന്നില്ല..... പക്ഷെ  ഞാന്‍ .......തനിച്ചായിരുന്നു.....  എന്റെ ബാല്യം..... കൌമാരം.....യൌവനം...... ഇപ്പോഴും.... 

സ്കൂളിന്റെ പിന്നിലെ അരണ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിലെ മണ്ണിനു
എന്റെ കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പുരസമുണ്ടായിരുന്നു.....തേഞ്ഞു പൊട്ടിയ ചെരുപ്പും...കീറി തുന്നിയ ഉടുപ്പും....ആരുടെയൊക്കെയോ ഔദാര്യമായി കിട്ടിയ വേഷങ്ങളും.......
ആരും എന്നെ കണ്ടില്ല..ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു .......

കോളേജ് ഹോസ്റെലിന്റെ ഇരുണ്ട വരാന്തകള്‍  ‍എന്റെ വിങ്ങലുകള്‍ക്കു  മൂടുപടം ഇട്ടു തന്നു.............
പക്ഷെ അവിടെയും ആരും എന്നെ കണ്ടില്ല.....ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു

ഞാന്‍ ‍സ്വന്തം എന്ന് കരുതിയവര്‍....... എന്റെ വിയര്‍പ്പും രക്തവും കൊടുത്താല്‍ കൂടെ കൂട്ടും എന്ന് ഞാന്‍ സ്വപ്നം കണ്ടവര്‍..... അത് വാങ്ങിച്ചു  അരയില്‍ ഒളിപ്പിച്ച കത്തി പിടിയോളം എന്നില്‍
കുത്തി ഇറക്കുമ്പോള്‍ ആ കണ്ണുകളില്‍ പകയുടെ തീനാളങ്ങള്‍ മാത്രമായിരുന്നു........

ഞാന്‍  ‍ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല...... പതുക്കെ നടന്നകന്നു.......ഒറ്റയ്ക്ക്.....

മുറിവുകളില്‍ നിന്നും ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന രക്തത്തിന്റെ നനവ്‌.....

എനിക്ക് കുളിരുന്ന പോലെ... ...

കണ്ണുകള്‍ ഇറുക്കി അടച്ചുകൊണ്ട്‌.......ഞാന്‍ വീണ്ടും  കിടന്നു..........  

    



Wednesday, June 1, 2011

മഴ

കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴ.......ഒരു തുള്ളിയായി...പലതുള്ളികളായി.....മഴ നൂലായി.....പെയ്തിറങ്ങുന്നു.....കുസൃതി കാറ്റ് ആ നൂലുകളെ ആട്ടി ഉലയ്ക്കുന്നു.....ഇടവപ്പാതിക്ക് എന്തൊരു ചന്തം....!!!!

ഈ ജനാലയിലൂടെ........അകലത്തേക്ക് വെറുതെ  മഴയിലൂടെ നോക്കിയിരിക്കാന്‍ എന്തു സുഖമാണ്......

ഇടയ്ക്ക് മുഖത്തേക്ക് വന്നു വീഴുന്ന തൂവാന തുള്ളികള്‍ .....

അതിന്റെ നനവില്‍ കൈവിരലുകള്‍  ഓടിക്കുമ്പോള്‍......ഒരു ചൂടുള്ള തണുപ്പ്...........

കൈ നീട്ടി.......കൈ കുമ്പിള്‍ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി...... ആരോ എന്നെ വിളിച്ച പോലെ  ..... ഞാന്‍ കാതോര്‍ത്തു......

വാതില്‍ തുറന്നു പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി.... മഴയുടെ അതിരുകളില്ലാത്ത ലോകത്തേക്ക്......





  

Tuesday, May 31, 2011

The Desire

Last week I have read a very interesting passage in a book " Make your Life worthwhile "by Emmet Fox and I felt that I should share with you....... because it is really amazing............!!!!!!! -

We all have desires.........but do we really have a burning desire....???  Read this passage and decide.....

There is no true desire without a faculty and no faculty without opportunity.

When you REALLY desire to be or do something, when you really desire it - it is a sign that God wants you to do that thing, and He has signified His desire by giving you the necessary faculty. Indeed, that very desire is really the faculty itself making known to you by your craving for expression.

People have all sorts of PASSING WISHES, but a passing wish is not a real desire. In summer, a boy wants to be a professional baseball player, but in winter  he is going to be Ski champion...and for 24 hours after the big fire around the corner, he is going to be a fireman. His sister goes to the metropolitan and sees the bouquets being passed to the prima donna and wants to be a singer; but a month later, when a women  scientist gets the Nobel prize, she thinks she will be a great chemist instead...

None of these are true desires. They are passing fancies. A true desire stays, and as time goes on it increases in force instead of diminishing. It is steady, and without excitement.

Given the desire and the developed faculty, there is no need to look opportunity.....The door will open automatically

Friday, May 6, 2011

ഭയം

ഭയം .....

എന്തിനെയും ഭയം....

ഇന്നലകളെ ഭയം.....ഇന്നിനെ ഭയം...നാളെയും ഭയം..

ഇരുളിനെ ഭയം....വെളിച്ചത്തെ ഭയം.....

ശത്രുക്കളെ ഭയം.....മിത്രങ്ങളെ ഭയം.....

വീടിനെയും  വീട്ടുകാരെയും  ഭയം.....

എല്ലാവരെയും എല്ലാത്തിനെയും  ഭയം....

എന്നെത്തന്നെയും ഭയം.....
 
സ്നേഹമോഴിഞ്ഞ മനസ്സില്‍ ഭയം ചേക്കേറി......

... ഭയത്തെയാണോ  ടെന്‍ഷന്‍ എന്നും സ്‌ട്രെസ് എന്നും ഞാന്‍ വിളിക്കുന്നത്‌ ...?
















Tuesday, May 3, 2011

My Purpose

"You have a duty to perform. Do anything else, do a number of things, occupy your time fully, and yet, if you do not do this task, all your time will have been wasted" - Rumi

What is the purpose of my life ? I asked this question many times to myself. More than four decades I have been living in this planet with the mercy of the ones who have been rightly identified their duty....and I should be definitely ashamed in asking this question for all these years and left with no answer. 

But I am not giving up.....Better late than never...am still in search of an answer.  I am not sure about the results...but I have to continue my search...

Millions might have lived and died in this earth in utter disappointment without knowing their purpose. Living the whole life in pain and misery !!! Living without knowing your purpose....Living away from your Creator....Also making the life of the people around us also miserable...This is called SIN....? I don't know....

I read some where that my duty had been decided before my birth itself...True....I have been given that small pouch of 'Talents' or "Tool Kit" also to do my expected duty. But I made a small dig and kept the kit inside and covered it with soil. Because I am afraid and confused...But sad ........I forgot my purpose.....some one told me that I can ask to the one who decided my purpose....I asked.......Due to my noisy mind I couldn't hear the reply...

One thing I know and am sure.... once I know my purpose and start moving towards it.... I will be the happiest....I will not be tired of my work anymore....,'Work is love made visible' told Khalil Gibran.....

Let me continue with my search....one day I will definitely find it......Yes... then my journey will be fruitful and beneficial to the whole universe..

Look at your eyes; they are so small, but they can see enormous things- Rumi
 



Saturday, April 16, 2011

പ്രതീക്ഷ.... അതല്ലേ എല്ലാം...

വെറുതെ നിലത്തു അയാള്‍ എന്തൊക്കെയോ എഴുതികൊണ്ടിരുന്നു....ചുളിവു വന്നു വികൃതമായ വിരലുകള്‍....അര്‍ത്ഥ ശൂന്യമായി എന്തൊക്കെയോ വരച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.....മഴ പെയ്തു തോര്‍ന്ന മുറ്റത്ത്‌....അയാളുടെ വിരലുകളില്‍ മണ്ണ് കട്ട പിടിച്ചു ...  കഫവും രക്തവും ചേര്‍ന്ന മിശ്രണം ആ ചെറിയ മുറ്റം വൃത്തി ഹീനമാക്കി...

ഒതുക്കിവയ്ക്കാത്ത... അനുസരണയില്ലാത്ത മുടി.... കുഴിഞ്ഞു താണ നിര്‍ജ്ജീവമായ കണ്ണുകള്‍ ..... കരുവാളിച്ച മുഖത്തെ നരച്ച കുട്ടി രോമങ്ങള്‍ അയാളെ കൂടുതല്‍ വിരൂപനാക്കിയോ.....? വര്‍ഷങ്ങളായുള്ള ബീഡി കറയും, വെറ്റില കറയും ചേര്‍ന്നു കരി തേച്ച കുറെ പല്ലിന്‍റെ കുറ്റികള്‍....  ഒരു കണ്ണിന്‍റെ കോണില്‍ നിന്ന് തുടങ്ങുന്ന ചുളിവുകള്‍ മുഖമാസകലം ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു മറ്റേ കണ്ണിന്‍റെ കോണില്‍ സമാപിക്കുന്നു...  ചുണ്ടുകളുടെ കോണില്‍ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങിയ തുപ്പലും എന്നോ ചവച്ച പുകയിലയുടെയും മിശ്രണവും ഒന്നുചേര്‍ന്ന് താടിയും കടന്നു താഴേക്കു സാവധാനം ഒഴുകിയിറങ്ങി .... 

 ഇണ പിരിയാനാവാത്ത വിധം ഒന്നുചേര്‍ന്ന വയറും നട്ടെല്ലും അയാളെ വളച്ച്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന പോലെ .........തോളില്‍ കിടന്ന മുഷിഞ്ഞ തുവര്‍ത്ത്‌ തണുത്ത കാറ്റില്‍ താഴെക്ക് ഊര്‍ന്നു വീഴാനൊരുങ്ങി ......പണ്ടെങ്ങോ ആരോ കൊടുത്ത മുണ്ട്....എന്നോ ഒരു കാലത്ത് അതിനു വെള്ളനിറം ആയിരുന്നു പോലും... ഒരു കയ്യിലുള്ള ഊന്നുവടി............കുത്തിയിരിക്കുന്ന അയാളുടെ തലക്കുമീതെ ഒരു കൊടിമരം പോലെ നിന്നു..... കാലിലെ വൃണങ്ങളില്‍ ഈച്ചകള്‍ സദ്യയുണ്ട് മടങ്ങുന്നു..... 
അയാളുടെ പിന്നിലുള്ള പൊട്ടിപൊളിഞ്ഞു വീഴാറായ കൂരയില്‍ നിന്നും ഒരു സ്ത്രീ യുടെ കാതടപ്പിക്കുന്ന അസഭ്യ വര്‍ഷം അയാളില്‍ ഒരു ചലനവും ഉണ്ടാക്കിയില്ല.....ഒരു പക്ഷെ അയ്യാളുടെ കേള്‍വിശക്തി എന്നോ നഷ്ട്ട പെട്ടകാര്യം അവള്‍ അറിഞ്ഞിരിക്കില്ല........തൊട്ടടുത്തുള്ള സമുദ്രത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്‍പിലൂടെ ഒഴുകുന്ന അഴുക്കു ചാലില്‍ നിന്നും ഉയരുന്ന അസഹനീയമായ ദുര്‍ഗന്ധം.....അയാള്‍ അറിയുന്നതെ ഇല്ല....
എത്ര നേരം അങ്ങനെ ഇരുന്നു അയാള്‍.....അറിയില്ല......പതുക്കെ തല പൊക്കി ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി....സൂര്യന്‍ തലക്കുമീതെ എത്തിനില്‍ക്കുന്നു.....തിരിഞ്ഞു പിന്നിലുള്ള കൂരയിലേക്ക്‌ പ്രതീക്ഷയോടെ.....ആരെയും കണ്ടില്ല....

വീടിന്‍റെ വശം മറച്ചിരുന്ന ഏതോ രാഷ്ട്രിയ പാര്‍ട്ടിയുടെ പഴയ ഇലക്ഷന്‍ ഫ്ലെക്സില്‍........... ഏതോ ഒരു നേതാവ് ചിരിക്കുന്നു........വലിയ അക്ഷരത്തില്‍ "വികസനം....ഭരണ തുടര്‍ച്ച....ഇന്ത്യ തിളങ്ങുന്നു"..........എന്നൊക്കെ എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നു..... അയാള്‍ ദീര്‍ഖമായി  ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു.......അത് ചുമ യുടെ ഒരു പരമ്പര അയാളില്‍ സൃഷ്ട്ടിച്ചു......മൂക്ക് മണ്ണ് തൊടുന്നത്  വരെ നിര്‍ത്താതെ......ചുമ....വീണ്ടും........ജീവവായുവിനായിമുകളിലേക്ക് നോക്കി.... .അങ്ങ് അകലെ........ .മാനം മുട്ടെ വളര്‍ന്ന കെട്ടിടങ്ങള്‍...... കൂറ്റന്‍ പുക കുഴലുകള്‍ .......അതിനിടയിലൂടെ ഒരു വിമാനം താഴ്ന്നു ഇറങ്ങുന്നു.... കാതടപ്പിക്കുന്ന ഒച്ച .......താവളം തൊട്ടു അരികിലാണ്.....

അയാള്‍ വീണ്ടും എഴുതികൊണ്ടേ ഇരുന്നു...... സൂര്യന്‍ അങ്ങ് അറബികടലില്‍ താഴുമ്പോള്‍ എങ്കിലും ഒരു അല്‍പ്പം വെള്ളം കിട്ടുമായിരിക്കും....... കാഴ്ച മങ്ങിയ കണ്ണുകളില്‍ ഇനിയും അസ്തമിചിട്ടില്ലാത്ത പ്രതീക്ഷ .........

പ്രതീക്ഷ  അതല്ലേ എല്ലാം....       
    






Wednesday, March 30, 2011

തിരയും തീരവും....


ഒരു നീണ്ട ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷമാണ് ഞാന്‍ ഇവിടെ എത്തുന്നത്‌.....കടലിനു മാറ്റമൊന്നുമില്ല..... കരയോടുള്ള അടങ്ങാത്ത അഭിനിവേശം........ തിരകളായി.... തീരത്തെ പുണര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു...... 

കര..... പക്ഷെ ...ഒരുപാട് മാറി പോയി.....ആധുനികതയുടെ,നേട്ടങ്ങളുടെ.,  വികസനത്തിന്‍റെ...... പാകമാകാത്ത മുഖംമൂടിവെച്ചിരിക്കുന്നു... കടലിനോടുള്ള പുച്ഛം തീരത്തിന്‍റെ മുഖത്ത് പലപ്പോഴും പ്രതിഫലിചിരുന്നുവോ......?  തീരത്തിന് അമ്പരതോട് കൌതുകം തോന്നിത്തുടങ്ങിയോ......? മാനത്തെ പുണരാന്‍ ......ചുംബിക്കാന്‍......വെമ്പുന്ന പോലെ....അവന്‍റെ കരങ്ങള്‍ മാനത്തേക്ക് ഉയര്‍ന്നുവോ......?? 

ബഹുനില കെട്ടിടങ്ങള്‍.....ടവറുകള്‍ ...... എല്ലാരും മാനത്തെ സ്വപ്നം കണ്ടു.....അടുക്കുംതോറും ...അകന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സങ്കല്‍പ്പലോകം .....

 കടല്‍ ഒരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ആയിരുന്നു .......അവളുടെ സ്നേഹവും.....
ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ട.....പുറം തള്ളപ്പെട്ട......അവളുടെ കണ്ണുനീര്‍.......അണപൊട്ടി ഒഴുകി......ഹൃദയം പൊട്ടുമാറുച്ചതില്‍ പൊട്ടി കരഞ്ഞുകൊണ്ട്‌  അവള്‍ ......തീരത്തിന്‍റെ കരങ്ങളില്‍ മുറുക്കെ പിടിച്ചുവോ...? അതിനെയാണോ നാം സുനാമി എന്ന് വിളിച്ചു ശപിച്ചത്....?  അറിയില്ല......
സൂര്യനെ ആഴങ്ങളിലേക്ക്  കൊണ്ടുവിട്ടിട്ടു കടല്‍ കാക്കകള്‍ തിരികെ എത്തിത്തുടങ്ങി........
നേരം വൈകി .......അസ്തമന സൂര്യന്‍റെ പക്കല്‍ നിന്നും കടം വാങ്ങിയ കുങ്കുമം   മാനം ചുണ്ടില്‍ തേച്ചു.വച്ച് ...മുല്ലപൂചൂടി....ഇരുട്ടിലേക്ക്  മാടിവിളിക്കുന്ന പോലെ......ഇല്ലാത്ത ഒരു ലോകത്തേക്ക്......കര അവളുടെ വിളിയില്‍ മയങ്ങി..... പിടിയില്‍ അമര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞു..... 

അപ്പോഴും തിരമാലകള്‍ തീരത്തെ പുണര്‍ന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു.........അവളുടെ കൈകള്‍ അവന്‍ തട്ടി മാറ്റികൊണ്ടും...... 

ഞാന്‍ എഴുനേറ്റു.....

 


 


Friday, March 25, 2011

ദൈവത്തെ പോലെയാവാന്‍


കേരളം ഇലക്ഷന്‍ ചൂടില്‍ കത്തിയമരുന്നു......എവിടെ തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കിയാലും....അവിടെല്ലാം കൊടും നുണകള്‍ മാത്രം....... സാക്ഷാല്‍ ഗീബെല്‍സു  പോലും നാണിച്ചു തലകുനിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള നുണ പ്രചാരണങ്ങള്‍....   അയാളുടെ ശിഷ്യന്മാര്‍......അല്ല  അച്ഛന്‍മാര്‍..... ഒരു പക്ഷെ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ഉള്ള നാട് കേരളം തന്നെയാകും ....

നുണയാണ് എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ നമ്മള്‍ കേട്ടു രസിക്കും....വോട്ട് ചെയ്യും....ജയിപ്പിക്കും.....പിന്നെ പരാതി പറയും......പിന്നെ വെറുക്കും...... അടുത്ത പ്രാവശ്യം ......തോല്‍പ്പിക്കും.... ഈ പ്രതിഭാസം Anti-Incumbency Factor  എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.....  

സീറ്റ്‌ വിഭജനം തുടങ്ങി .....എല്ലാ കലാപരിപാടികളും ഗംഭീരമായി നടന്നു.... കെട്ടി മറിച്ചിലുകളും .....വടം വലികളും...... തര്‍ക്കങ്ങളും..... തുടങ്ങി ആഭ്യന്തര യുദ്ധങ്ങള്‍ വരെ നടക്കുന്നു....

 ചിലര്‍ കരയുന്നു.......ചിലര്‍ തെറി വിളിക്കുന്നു.....മറ്റു ചിലര്‍ മറുകണ്ടം ചാടുന്നു ......ഇനി ചിലര്‍ ചിരിക്കുന്നു.....ചിലര്‍ കോലം കത്തിക്കുന്നു..... പോലീസുകാര്‍  അവരുടെ  പ്രഷ്ട്ടത്തിനിട്ടു പിടയ്ക്കുന്നു....... ചിലര്‍ കുതിക്കുന്നു....ചിലര്‍ കിതക്കുന്നു.....സീറ്റു കിട്ടാത്തവന്‍...കിട്ടിയവനെ മാന്തി പറിക്കുന്നു .......

മത നേതാക്കള്‍ ടെലിവിഷന്‍ ചാനലുകളുടെ മുന്‍പില്‍ നിന്ന് മസിലു പെരുപ്പിച്ചു കാട്ടുന്നു......ആക്രോശിക്കുന്നു.......അച്ചന്മാര്‍ കുപ്പായം മടക്കികുത്തി ചിന്നം വിളിക്കുന്നത്‌ കണ്ടു കൊച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ അലറി കരയുന്നു....നോമ്പ് കാലമല്ലേ..... എന്നെ കൊണ്ട്  ഇത്ര ഒക്കേ പറ്റു.....അതില്‍ ഒരാളുടെ ദുഃഖം .......

എവിടെ നോക്കിയാലും വെളുത്ത പല്ലുകള്‍.....ഇത് ചിരിയല്ല........ഇളി ..............ബിലയേല്‍... സന്തതികള്‍....എല്ലാം ഉഷാര്‍........

മലയാളികള്‍ക്ക് ഉത്സവ ലഹരി....... നുണയും....തെറിവിളിയും...... അടിയും...... ......പോര്‍വിളികളും........ കുട്ടിച്ചാത്തന്മാര്‍ സന്തോഷം കൊണ്ട് മണ്ടി  നടക്കുന്നു ..... ദൈവത്തിന്‍റെ സ്വന്തം നാട്ടുകാരുടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി....  അതെ ...... ഞങ്ങള്‍ ദൈവങ്ങളെ  തിരഞ്ഞെടുക്കുകയല്ലേ ......











Sunday, March 13, 2011

എന്‍റെ യാത്ര


എനിക്കു വല്ലാത്ത ഭയം തോന്നി‍..... വിജനമായ ഈ ഒറ്റയടി പാതയില്‍... എത്ര ദൂരം കൂടി നടക്കണം എന്ന് അറിയില്ല....വേനലിന്‍റെ കടുപ്പം തീയായി പെയ്തിറങ്ങുന്ന ഏതോ കുഗ്രാമം.... നെറ്റിയില്‍ നിന്നും ഊര്‍ന്നിറങ്ങുന്ന വിയര്‍പ്പ്.... ചാലുകളായി തീര്‍ന്ന് താഴേക്ക്‌ ഒഴുകി..... ക്ഷീണം..... ഒരു തണല്‍ കണ്ടിരുന്നെങ്ങില്‍.....  അനന്ത മായി നീണ്ടു കിടക്കുന്ന വഴി അല്ലാതെ ഒന്നുമില്ല എന്‍റെ മുന്നില്‍.......

ഈ ഭാരവും താങ്ങി ഞാന്‍ എത്രനേരം ഇങ്ങനെ....കാലുകള്‍ വിങ്ങുന്നു... കൈകള്‍ മരവിച്ച പോലെ ...... ചുമലിലെ ഭാണ്ടതിന്റെ ഭാരം താങ്ങാനാവുന്നില്ല..... എന്‍റെ രണ്ടു തോളുകളും പൊട്ടി.......അതിന്റെ നീറ്റല്‍ ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒരു സുഖമായി തോന്നി..... കാഴ്ച മങ്ങി തുടങ്ങിയ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ വെയിലിന്റെ മൂര്‍ച്ച താങ്ങാനാവുന്നില്ല‍.....ആര്‍ക്കുവേണ്ടി ഞാന്‍ ഈ ഭാരം ചുമക്കുന്നു.........എനിക്ക് വേണ്ടിയോ.... അതോ...  എനിക്ക് ഈ ഭാരം ചുമലില്‍ തന്നവര്‍ക്കുവേണ്ടിയോ..... അറിയില്ല...... 

മുഷിഞ്ഞു നാറിയ ഉടുപ്പ് അവിടവിടെയായി  കീറി തുന്നിയതു വീണ്ടും  പൊളിഞ്ഞു ഇളകിയിരിക്കുന്നു......നിറം മങ്ങി ... മണ്ണിന്‍റെ നിറമുള്ള ഒരു പഴയ   പാന്‍റ്......പഴകി ദ്രവിച്ച ചെരിപ്പുകള്‍ ...എല്ലാം എന്‍റെ പഴയ കാല പ്രതാപത്തിന്‍റെ ചുളിവു വീണ  ഓര്‍മ്മകള്‍......

ആദ്യമൊക്കെ ഭാരം ഒരു ആവേശമായിരുന്നു .....ഓടാനായിരുന്നു ഇഷ്ട്ടം.......... അതിനിടയില്‍ എപ്പോഴൊക്കെയോ കാല്‍ ഇടറിയത്‌ ഞാന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ലേ.?  ചുമട് താങ്ങികള്‍ ഒന്നും ഞാന്‍ കണ്ടില്ല.... കൂടെയുള്ളവരെ  ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.....എന്‍റെ ആവേശം കണ്ടിട്ടാകണം .....കണ്ടു നിന്നവരും അവരുടെ കെട്ടുകള്‍ എന്നെ ഏല്‍പ്പിച്ചു..... ഞാന്‍ അതും ആര്‍ത്തിയോടെ വാങ്ങി......
 
എന്‍റെ സന്തോഷങ്ങള്‍ എന്‍റെ കെട്ടുകള്‍ ആയിരുന്നു....എന്നാല്‍ ഇന്ന്....അത് എന്‍റെ ബലം ക്ഷയിച്ച അസ്ഥികളെ തകര്‍ക്കുന്നു.....

ആര്‍ക്കോവേണ്ടി ഭാരം ചുമക്കുന്നവര്‍........തകര്‍ന്നുടയുമ്പോള്‍.....അറവു ശാലയിലേക്ക്..... ഈ വഴിയും അങ്ങോട്ടേക്ക് ആകാം....... ആര്‍ക്കറിയാം...?

എന്‍റെ നടത്തത്തിനു വേഗത കൂടിയത് പോലെ.....

 











 

 

Monday, February 7, 2011

ഞാന്‍ വളരുകയല്ലേ.....!!!!!!!!!!!!

പലപ്പോഴും ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കാറുണ്ട് ....... എന്തിനാണ് ഈ ഓട്ടം ......എങ്ങോട്ടാണ് ഈ ഓട്ടം.... ഓട്ടമല്ല...... നെട്ടോട്ടം ... ഓര്‍മ്മ വച്ച നാള്‍ മുതല്‍ തുടങ്ങിയ ഓട്ടം.... ഒടുവില്‍ തണുത്ത് ഉറഞ്ഞു കട്ട പിടിക്കുമ്പോള്‍ നമ്മെ എടുത്തുകൊണ്ടു മറ്റുള്ളവരുടെ ഓട്ടം....

വിശ്രമമില്ല....എന്റെ വിശ്രമം മറ്റുള്ളവന്റെ നേട്ടമാകും.....എനിക്ക് സമയമില്ല....അതും മറ്റുള്ളവര്‍ കവര്‍ന്നു എടുത്തേക്കാം....

 എന്‍റെ നോട്ടം.......
 അവന്‍റെ സമയം .....അവന്‍റെ വിശ്രമം ......അവന്‍റെ ആരോഗ്യം.....അവന്‍റെ ബുദ്ധി...... അവന്‍റെ പരിചയം...അവന്‍റെ പണം ......അവന്‍റെ സന്തോഷം....

അങ്ങനെ മറ്റുള്ളവന് എന്തൊക്കെയുണ്ടോ .....അതെല്ലാം  എന്റെതാകണം ...... എത്ര നിഷ്കളങ്കമായ ആശകള്‍ .......

കുട്ടിക്കാലത്ത് കൂട്ടുകാരന്റെ കയ്യില്‍ കണ്ട പാവയെ വേണം എന്ന് പറഞ്ഞു വാശിപിടിച്ച അതെ മാനസിക അവസ്ഥ.... വര്‍ഷങ്ങള്‍ എത്ര കഴിഞ്ഞു....വളര്‍ന്നപ്പോള്‍ പാവ മാറി മറ്റു ചിലത് വന്നു എന്ന വ്യത്യാസം  മാത്രം..... ഇപ്പോഴും കണ്ണ് അങ്ങോട്ടുതന്നെ.....

 ഈശ്വരാ ......ഞാന്‍ വളരുന്നില്ലേ......

പെട്ടെന്ന് ടി വീ യില്‍ നിന്നും ഒരു പരസ്യം കേട്ട്  ചിന്തയില്‍ നിന്നും ഉണര്‍ന്നു.......

COMPLAN...." ഞാന്‍ വളരുകയല്ലേ മമ്മീ ......".








Wednesday, January 26, 2011

ഞാന്‍ ആരാകണം....?

.
മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ നിര്‍ത്താതെ അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.....ഉറങ്ങാനും സമ്മതിക്കില്ല...ടാര്‍ഗറ്റ് അചീവ് ചെയ്തോ എന്നറിയാന്‍ മാനേജര്‍ തെണ്ടി വിളിക്കുവാരിക്കും....പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് കട്ടിലില്‍ നിന്ന് എഴുനേറ്റു.....അല്ല....ദൈവമേ......അമ്മ...........ബാങ്കില്‍ നിന്നും വീണ്ടും കത്ത് വന്നിരുന്നു...പണം എത്രയും പെട്ടെന്ന് തിരികെ അടക്കണം...നീ എന്തെങ്ങിലും ചെയ്യണം....അല്ലെങ്ങില്‍ ഞങ്ങള്‍ റോഡില്‍ ഇറങ്ങേണ്ടി വരും....
ഞാന്‍ കട്ടിലില്‍ അമര്‍ന്നിരുന്നു....എന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം കഴിഞ്ഞു ജോലി കിട്ടിയപ്പോലെക്കും ....ഇതാണ് വീട്ടുകാരുടെ അവസ്ഥ ..... ഏതാണ്ടൊക്കെ.....റോഡില്‍ ആയി....എന്നെകൊണ്ട്‌ ഇതൊക്കെ അല്ലേ പറ്റു.....ഞാന്‍ വാടക കൊടുക്കുന്നതും ആഹാരം കഴിക്കുന്നതും പലപ്പോഴും...പുതിയ പുതിയ കടങ്ങള്‍ വാങ്ങിയാണ്.....ഒരു ഡയറക്റ്റ് മാര്‍ക്കറ്റിംഗ് കമ്പനി യുടെ ശേഷി വര്‍ദ്ധക ഉല്‍പ്പന്നം വില്‍ക്കുന്ന എന്റെ അവസ്ഥ ആരോടുപറയാന്‍...നാണം കെട്ടവന്റെ.....നാണം കേട്ട പ്രോഡക്റ്റ്...............

ഞാന്‍ ആരാകണം....?   ഉത്തരം ഇല്ലാത്ത ചോദ്യം.... ആരാകും....?

സ്കൂളില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ഡോക്ടര്‍ , എഞ്ചിനീയര്‍, ഐ എ എസ .....അങ്ങനെ എന്നെകൊണ്ട് എന്തൊക്കെ നടക്കില്ലയോ...... അതെല്ലാം ചുറ്റുമുള്ളവര്‍ എന്നെകൊണ്ട്‌ പറയിച്ചു... ചോര കണ്ട ബോതം കെടുന്ന ഞാന്‍....കണക്കിന് ജയികനമെങ്ങില്‍....എല്ലാ വിഷയങ്ങള്‍ക്കും കിട്ടിയ മാര്‍ക്ക്‌ കൂട്ടി കണക്കിന്റെ കോളത്തില്‍ എഴുതണം...... സ്റ്റേജ് കണ്ടാല്‍ വിറയല്‍....പൊതുവിജ്ഞാനം തീരെ ഇല്ല.......അങ്ങനെ ഞാന്‍ അവരുടെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ തല്ലി  തകര്‍ത്തു......പ്ലാനുകള്‍  എല്ലാം ചീറ്റി....ഒരു  കോളേജില്‍ ഒരുവിധം കയറിപ്പറ്റി.....

...വീട്ടുകാര്‍ പണം എറിഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു... ... ഞാന്‍ അത് തിന്നു കൊണ്ടും...

വീണ്ടും പ്രതീക്ഷ .......ക്ലാസ്സില്‍ കയറണ്ട.... സിനിമ......ടിവീ .......റിയാലിറ്റി ഷോ ......സ്റ്റാര്‍ നൈറ്റ്‌....കൊട്ടേഷന്‍ .....മൊബൈല്‍......ഇഷ്ട്ടം പോലെ പണം...സ്പോന്സേര്സ് ......ബാര്‍.... ബീവറേജസ് കോര്‍പറേഷന്‍.....ജിം....ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌....സെക്സ്.....അങ്ങനെ എല്ലാം എനിക്ക് ചുറ്റും....
ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു ... ഈശ്വരാ... പഠിത്തം ഉഴപ്പിയില്ലായിരുന്നെങ്ങില്‍ തെണ്ടി പോയേനെ

...വീട്ടുകാര്‍ പണം എറിഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു... ... ഞാന്‍ അത് തിന്നു കൊണ്ടും....

ഡിഗ്രി പരീക്ഷ..രണ്ടു തവണ ശ്രമിച്ചു നടന്നില്ല...മൂന്നാം തവണ....മാര്‍ക്ക്‌ കൂട്ടി എഴുതുന്ന സാറിനെ കണ്ടുപിടിച്ചു... കാര്യം പറഞ്ഞു.... ബീവരെജെസ്ന്റെ മുന്‍പില്‍ ഒരു മണിക്കൂര്‍ നിരയില്‍  നില്‍ക്കേണ്ടി  വന്നു....കാര്യം  റെഡി...... ആ കടമ്പയും കടന്നു കയറി...

...വീട്ടുകാര്‍ പണം എറിഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു... ... ഞാന്‍ അത് തിന്നു കൊണ്ടും...

.അഡ്മിഷന്‍ വാഗ്ദാനങ്ങളുമായി.......സ്വാശ്രയ കോളേജുകള്‍ ചുറ്റും കൂടി....
എം ബി എ ...എം സീ എ... അങ്ങനെ തുടങ്ങി കേട്ടിട്ടു പോലും ഇല്ലാത്ത കോഴ്സുകളും കോളേജ് കളും ........ നീണ്ട നിര......പല പല വാഗ്ദാനങ്ങള്‍ ....... ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു...... ഈശ്വരാ.....ഞാന്‍ ഒരു സംഭവം തന്നെ...

...വീട്ടുകാര്‍ പണം എറിഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു... ... ഞാന്‍ അത് തിന്നു കൊണ്ടും...

ഞാന്‍ എം ബി എ കു ചെര്‍ന് .....കലാപരിപാടി തുടരാന്‍ തീരുമാനിച്ചു....
വീണ്ടും പ്രതീക്ഷകള്‍.....അംബാനിയും .....പ്രേംജിയും ...വിജയ്‌ മല്യയും....റിച്ചാര്‍ഡ്‌ ബ്രാന്‍സണ്‍ ഉം....ബില്‍ ഗേറ്റ്സ് ഉം...അമിതാബ് ബച്ചനും ഒക്കെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ആയി.... അവരുടെ നിറം പിടിപ്പിച്ച കഥകള്‍ എനിക്ക് ഹരം ആയി......ബാറുകളുടെ ഇരുണ്ട മൂലകളില്‍ ഇരുന്നു ഞാനും സ്വപ്നം കണ്ടു....ഒരുനാള്‍ സ്വന്തമായി ഒരു
വിമാനം....ഒരുപാട് സുന്ദരികള്‍ ചുറ്റും......പിന്നെ.......ക്ലാസ്സില്‍ തന്നെ ഒന്നു രണ്ടു  ചെറിയ പ്രേമവും ഒത്തുകിട്ടി....മൊബൈല്‍ കമ്പനികള്‍ അവരുടെ വാര്‍ഷിക ബജറ്റ് തയാറാക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് ഞാനുമായി കൂടിക്കാഴ്ചകള്‍ പ്ലാന്‍ ചെയ്തിരുന്നു പോലും...അസൂയ്യക്കാര്‍ പറഞ്ഞു പരത്തി....

ശീതീകരിച്ച ക്ലാസ് മുറികളിലെ ബോറന്‍ ക്ലാസുകള്‍  ഉറങ്ങാന്‍ സുഖമായി.....കോട്ടും ലാപ്റ്റോപ്പും ഒരു സ്റ്റൈല്‍ ആയി തോന്നി......

ഓര്‍മകളുടെ ലോകത്തുനിന്നും ഞാന്‍ ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്നു...
ഭിത്തിയില്‍ പഴയ കോട്ടില്‍     ഇരട്ടവാലിയും.....പല്ലിയും....എട്ടുകാലിയും ......കുടുംബ സമേതം സുഖമായി ജീവിക്കുന്നു......ലാപ്ടോപ് ഒരു അത്യാവശ്യം വന്നപ്പോ...പഴവിലക്ക് വിറ്റു.....
തുറന്നിട്ട ജനാലയില്‍ കൂടി പുറത്തേക്കു  നോക്കി..... നീണ്ട ഹൈവേ അന്തമില്ലാതെ കിടക്കുന്നു..എന്റെ ജീവിതം പോലെ....അതിന്റെ മുകളിലൂടെ എല്ലാരും ചീറി പായുന്നു...

ഞാന്‍ ആരാകണം.....??












Thursday, January 13, 2011

പുലരിയില്‍ നീ ഒന്നു പുഞ്ചിരിചെപ്പോഴാ
മുകില്‍ മാല പൊട്ടി നിന്‍ മുത്ത്‌ ചിതറി
പുല്‍കൊടി തുമ്പിലും പൂന്കാവനത്തിലും
ഇന്നെന്റെ ഉള്ളിലും കുളിര് വിതറി

നിന്‍ മിഴി കോണിലെ വൈട്ദൂരിയ കണികകള്‍
നാണത്തില്‍  മഴവില്ലോ തേങ്ങലിന്‍ തുള്ളിയോ
അറിയില്ലെനിക്കൊന്നും പറയുന്നതൊക്കെയും
എന്നാത്മവില്‍ ഉയരുന്ന സ്നേഹ ഗീതം

Wednesday, January 5, 2011

അഗ്നിയില്‍

കത്തിയമരുന്ന സൂര്യന്റെ നെഞ്ചിലെ ഒരുപിടി നീറുന്ന കനലുകള്‍ എന്നിലേക്ക് എന്തിനാണ് വാരിയിട്ടത്..? ഞാന്‍ ഈ അന്ധകാരത്തെ എപ്പോഴോ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു...ഇരുട്ടിന്റെ ഉള്ളറകളിലെ ഭീകരതയില്‍ ഞാന്‍  ഒരു വന്യമായ ശാന്തത കണ്ടെത്തിയിരുന്നോ...? അറിയില്ല...... പക്ഷെ...
 ഉള്ളിലെ പ്രകാശം എപ്പോഴോ കെട്ടടങ്ങിയിരുന്നു........ വീണ്ടും ....ചിതറി വീണ കനലുകള്‍ എന്നില്‍  നീറി തുടങ്ങുന്നു...... പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ ഉലയില്‍...... ആ കനലുകള്‍  സര്‍വ്വവും ദഹിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിയായി ആളി പടര്‍ന്നു .....ദുഖവും ..... കോപവും..പകയും....എല്ലാം ആ അഗ്നിയില്‍ വെന്തു വെണ്ണീര്‍ ആകും .അഗ്നി ദേവന്‍ എല്ലാം  ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ...... വെളിച്ചം വീണ്ടും എന്നില്‍ ഉദിക്കട്ടെ....

ഫീനിക്സ് പക്ഷിയെ കുറിച്ച് ആരോ പറഞ്ഞത് ഓര്‍മ്മവരുന്നു...ചാരത്തില്‍ നിന്നും പറന്നു പൊങ്ങുന്ന ഫീനിക്സ് പക്ഷി....പക്ഷെ........എന്തിനാണ് ആ പാവത്തിനെ ചുട്ടെരിച്ചത്.....? ഒരുപിടി ചാരമാക്കിയത്...?  ....... ആരും പറഞ്ഞില്ല...കേട്ടിട്ടില്ല...